Cel badania Test ma na celu określenie stężenia w surowicy przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi pyłku życicy trwałej, znanej pod nazwą rajgrass (Lolium perenne). Wynik umożliwia stwierdzenie sensitizacji na ten konkretny pyłek oraz wspomaga decyzję o ewentualnym włączeniu pacjenta do programu odczulania.
Wskazania kliniczne Sezonowe objawy alergiczne (katar sienny, łzawienie oczu, kichanie, nasilenie astmy) pojawiające się w okresie kwitnienia życicy trwałej. Potrzeba rozróżnienia alergenów w przypadkach wielokrotnej alergii pokarmowo‑oddechowej. Planowanie lub monitorowanie immunoterapii podskórnej (SCIT) lub podjęzykowej (SLIT) skierowanej przeciwko życicy.
Diagnostyka alergii u małych dzieci ( Ocena skuteczności dotychczasowej terapii przeciwalergicznej poprzez kontrolę poziomu specyficznych IgE. U osób z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których alergie mogą nasilać objawy neurobehawioralne. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do analizy pobiera się krew żylna (zwykle 4‑5 ml) do probówki bez antykoagulantu, z której po wirowaniu uzyskuje się surowicę.
Nie jest wymagana specjalna dieta ani odstawianie leków przeciwzapalnych; jedynie w przypadkach jednoczesnego wykonywania testów skórnych zaleca się przerwanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych na 48‑72 h przed pobraniem krwi.
Metoda W laboratorium stosuje się jedną z następujących technik immunologicznych: ImmunoCAP – metoda chemiluminescencyjna, w której ekstrakt pyłku życicy (kod G5) jest przyłączony do stałej fazy, a wiązanie IgE jest wykrywane znakowanym przeciwciałem. ELISA – test enzymatyczno‑immunologiczny, w którym alergen jest utrwalony na płytce, a ilość związanej IgE jest oznaczana zmianą barwy.
Obie metody zapewniają wysoką czułość (do 0,35 kU/l) i specyficzność, a wyniki podaje się w jednostkach kU/l. Interpretacja wyników Wynik ujemny (poziom IgE poniżej dolnego progu referencyjnego, zwykle Wynik dodatni (poziom IgE powyżej progu) – wskazuje na obecność specyficznych przeciwciał IgE; im wyższa wartość, tym większe prawdopodobieństwo nasilenia objawów, choć korelacja nie jest liniowa.