Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia swoistych przeciwciał IgE w surowicy krwi, które powstają w odpowiedzi na wybrany alergen. Dzięki temu możliwe jest określenie, czy organizm pacjenta jest uczulony na dany czynnik oraz ocena stopnia nasilenia reakcji alergicznej. Wskazania kliniczne diagnoza ciężkich i przewlekłych chorób alergicznych (np.
astma, atopowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa); monitorowanie skuteczności immunoterapii alergenowej; ocena ryzyka reakcji alergicznej u małych dzieci, u których testy skórne mogą być niewskazane; rozpoznanie przyczyn nietypowych objawów alergicznych, które nie wykazują jednoznacznej reakcji w testach skórnych; wsparcie diagnostyczne w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdy objawy alergiczne mogą nasilać problemy behawioralne i poznawcze.
Metoda Próbka surowicy pobrana z krwi żylnej poddawana jest analizie immunoenzymatycznej (ELISA) lub metodą fluorymetrii (np. Test wykorzystuje specyficzne alergeny przyłączone do nośnika, które wiążą się z obecnymi w surowicy przeciwciałami IgE. Po reakcji wykrywana jest ilość związanej IgE, co pozwala na wyznaczenie jej stężenia w jednostkach kU/L.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie ma konieczności stosowania specjalnej diety ani odstawiania leków przeciwalergicznych, chyba że lekarz zaleci inaczej. Zaleca się pobranie próbki na czczo (co najmniej 2 h po posiłku), aby uniknąć ewentualnych zakłóceń w wynikach biochemicznych.
Interpretacja wyników wartość 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał swoistych IgE, niska prawdopodobieństwo uczulenia; wartość 0,35‑0,7 kU/L – niska czułość, możliwa wczesna faza sensitizacji; wartość 0,7‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, wskazujące na potencjalną alergię kliniczną; wartość > 3,5 kU/L – wysokie stężenie, silna sensytyzacja i zwiększone ryzyko wystąpienia objawów alergicznych.
Wynik należy zawsze interpretować w kontekście wywiadu klinicznego, objawów pacjenta oraz ewentualnych wyników innych testów alergologicznych. Informacje dodatkowe Badanie oznaczane kodem ICD‑10 L91 wykorzystuje surowicę z krwi żylnej jako materiał biologiczny. Wyniki mogą być przydatne przy planowaniu dalszej diagnostyki, takiej jak testy skórne, prowokacje pokarmowe czy badania czynnościowe płuc.