Cel badania Test IgE swoiste przeciwko ziarnu sezamu (kod ICD L91) służy do ilościowego określenia poziomu przeciwciał IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen – białka zawarte w ziarnie sezamu. Wynik umożliwia ocenę wrażliwości immunologicznej oraz ryzyka wystąpienia reakcji alergicznej, w tym anafilaksji. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny objawów alergicznych po spożyciu lub kontakcie z sezamem (wysypka, obrzęk, duszność, wstrząs anafilaktyczny).
Diagnostyka alergii pokarmowych u małych dzieci, w których testy skórne mogą być trudne do wykonania. Ocena ryzyka alergii w kontekście chorób współistniejących, w tym zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD), gdzie nietolerancje pokarmowe mogą wpływać na zachowanie i funkcjonowanie. Monitorowanie efektów immunoterapii alergenowej lub diety eliminacyjnej. Planowanie bezpiecznej diety przed zabiegami medycznymi lub chirurgicznymi.
Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: Krew żylna – surowica. Nie wymaga długotrwałego postu; wystarczy unikać spożycia dużych ilości sezamu na 24 h przed pobraniem, aby nie zakłócić wyników. Pacjent nie powinien przyjmować leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów przez co najmniej 5 dni przed pobraniem próbki, gdyż mogą one obniżać poziom IgE.
W przypadku małych dzieci pobranie krwi powinno odbywać się w warunkach zapewniających minimalny stres i ból. Metoda Próbka surowicy jest poddawana analizie metodą immunologiczną, najczęściej przy użyciu platformy ImmunoCAP lub testu ELISA. Test polega na związaniu swoistych przeciwciał IgE z immobilizowanym alergenem (ziarno sezamu) i wykryciu ich ilości przy pomocy enzymatycznego oznaczenia, co pozwala na wyrażenie wyniku w jednostkach kU/L.
Interpretacja wyników Wartość – wynik uznawany jest za negatywny, brak wykrywalnych przeciwciał IgE. 0,35 – 0,70 kU/L – niska czułość; wynik może być nieistotny klinicznie, wymaga korelacji z objawami. 0,70 – 3,5 kU/L – umiarkowany poziom; zwiększone ryzyko reakcji alergicznej, zwłaszcza przy potwierdzonych objawach klinicznych.
> 3,5 kU/L – wysoki poziom IgE; silna wskazówka na alergię IgE‑zależną, zaleca się dalszą ocenę kliniczną i ewentualne wprowadzenie diety eliminacyjnej. Warto podkreślić, że sam wynik laboratoryjny nie definiuje alergii – decyzję o diagnozie podejmuje lekarz, uwzględniając wywiad, objawy oraz ewentualne testy prowokacyjne.