Cel badania Badanie ma na celu określenie obecności i ilości specyficznych przeciwciał klasy IgE w surowicy przeciwko dziesięciu najważniejszym alergenom spotykanym w środowisku domowym. Wynik pozwala stwierdzić, czy dana osoba jest sensitizowana na konkretne czynniki wziewne, co jest niezbędne przy planowaniu dalszej terapii i działań unikania alergenów.
Wskazania kliniczne Przewlekłe objawy nosa i zatok (katar sienny, zapalenie błony śluzowej), które nasilają się w zamkniętych pomieszczeniach. Astma oskrzelowa o podłożu alergicznym, szczególnie zaostrzone w okresie zimowym. Objawy alergiczne u dzieci i dorosłych z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, gdzie reakcje zapalne mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze. Sytuacje, w których testy skórne nie mogą być wykonane (np.
terapia immunosupresyjna, ciężka atopowa dermatoza, przyjmowanie leków przeciwhistaminowych). Kontrola efektów immunoterapii alergenowej oraz monitorowanie zmian w wrażliwości na alergen w czasie. Materiał biologiczny i metoda Do analizy pobiera się 2 ml krwi z żyły obwodowej, z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę. Przeciwciała IgE są oznaczane metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP), która umożliwia ilościowy pomiar specyficznych IgE dla każdego z alergenów zestawu.
Zestaw alergenów (kod ICD: ZI-AD10) Roztocza kurzu domowego: Dermatophagoides pteronyssinus oraz Dermatophagoides farinae. Pióra ptaków hodowlanych: pióra kur, kaczek i gęsi. Pleśnie: Penicillium notatum, Cladosporium herbarum, Aspergillus fumigatus, Alternaria alternata. Dermatofity: Trichophyton mentagrophytes. Marker CCD – kontrola reakcji krzyżowej na węglowodany (cross‑reactive carbohydrate determinants). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu.
Należy jednak: Zaprzestać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych lub wziewnych na minimum 48 godziny przed pobraniem krwi. W razie stosowania leków immunomodulujących (np. cyklosporyna, takrolimus) skonsultować się z lekarzem w sprawie ewentualnej przerwy. Poinformować lekarza o bieżących infekcjach lub stanach zapalnych, które mogą wpływać na wynik.
Interpretacja wyników Wynik podaje się w jednostkach kilounitów na litr (kU/L). Przyjęte przedziały: 0,00‑0,34 kU/L – brak wykrywalnej sensitizacji. 0,35‑0,69 kU/L – niska wrażliwość (klasa 1). 0,70‑3,49 kU/L – umiarkowana wrażliwość (klasy 2‑3). ≥3,50 kU/L – wysoka wrażliwość (klasy 4‑6), co może wiązać się z podwyższonym ryzykiem nasilenia objawów klinicznych. Pozytywny wynik świadczy o sensitizacji, ale nie jest równoznaczny z wystąpieniem objawów klinicznych.