Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności specyficznych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko wybranym alergenom wziewnym, co umożliwia identyfikację czynników wywołujących reakcję alergiczną typu I (nadwrażliwość natychmiastowa). Wynik testu wspiera decyzję o dalszej diagnostyce, planowaniu terapii odciążającej oraz kwalifikacji do immunoterapii alergenowej.
Wskazania kliniczne Utrzymujące się objawy alergicznego nieżytu nosa, kataru siennego, świądu i łzawienia oczu. Astma oskrzelowa o podejrzanym podłożu alergicznym, w tym astma wywołana pyłkami lub roztoczami. Atopowe zapalenie skóry z nasilonymi objawami po ekspozycji na czynniki środowiskowe. Diagnoza alergii u pacjentów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie alergie mogą wpływać na sen, zachowanie i koncentrację.
Ocena przydatności do immunoterapii alergenowej (desensytyzacji). Rozróżnienie alergicznego nieżytu nosa od niealergicznego oraz klasyfikacja fenotypu astmy. Materiał biologiczny Test przeprowadzany jest in vivo – bezpośrednio na skórze pacjenta (przedramię lub plecy) przy użyciu roztworów punktowych zawierających standaryzowane ekstrakty 10 alergenów wziewnych oraz kontrolnych roztworów (histamina jako kontrola pozytywna i sól fizjologiczna jako kontrola negatywna).
Metoda Procedura polega na naniesieniu na skórę niewielkiej objętości każdego roztworu alergenowego, a następnie delikatnym nakłuciu igłą o długości 0,02‑0,03 mm (skin prick test). Po upływie 15‑20 min mierzy się średnicę grudki (wheal) oraz otaczającego ją rumienia (flare). Wyniki są interpretowane w odniesieniu do kontroli. Lista alergenów w zestawie (przykładowa) Dermatophagoides pteronyssinus – roztocze kurzu domowego. Dermatophagoides farinae – roztocze kurzu domowego.
Gramineae (trawy) – mieszanka pyłków traw, m.in. Felis domesticus (Cat dander) – naskórek kota. Canis lupus familiaris (Dog dander) – naskórek psa. Cladosporium herbarum – pleśń powietrzna. Alternaria alternata – pleśń powietrzna. Artemisia vulgaris – pyłek bylicy. Przygotowanie pacjenta Zaprzestanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) co najmniej 7 dni przed testem.
Wstrzymanie doustnych i wziewnych kortykosteroidów na minimum 3 dni przed badaniem. Unikanie stosowania maści, kremów czy innych preparatów na miejscu testu w dniu badania. Ograniczenie spożycia alkoholu i kofeiny w ciągu 24 h przed testem. Skóra w miejscu testu powinna być czysta, sucha i wolna od podrażnień, oparzeń czy zmian skórnych. Wskazane jest, aby pacjent nie miał aktywnej infekcji dróg oddechowych ani ciężkiej astmy niekontrolowanej.