Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgG, IgM i IgA skierowanych przeciwko patogenom Yersinia enterocolitica oraz Yersinia pseudotuberculosis przy użyciu metody ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Wynik pozwala określić, czy doszło do niedawnej (IgM) lub wcześniejszej (IgG) infekcji oraz ocenić odpowiedź immunologiczną na poziomie błony śluzowej (IgA).
Wskazania kliniczne Ostre i przewlekłe biegunki, bóle brzucha, gorączka, zapalenie węzłów chłonnych (np. zapalenie mezenterium) podejrzewane o etiologię yersynozową. Objawy pozajelitowe: zapalenie stawów, zapalenie płuc, zapalenie nerek, gorączka reumatyczna. Rozpoznanie zespołów po‑infekcyjnych, w tym PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neuro‑rozwojowych, w których infekcje bakteryjne Yersinia mogą wywoływać reakcje autoimmunologiczne.
Monitorowanie przebiegu leczenia antybiotykami oraz ocena odpowiedzi immunologicznej po przebytej infekcji. Materiał i przygotowanie pacjenta Surowica – 2 ml‑5 ml krwi pobranej do probówki bez dodatku antykoagulantu. Próbka powinna być pobrana po odwirowaniu i oddzieleniu osocza, następnie zamrożona w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu analizy. Nie wymaga specjalnego przygotowania (np.
Wskazane jest, aby pacjent nie przyjmował antybiotyków w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe. Metoda Test oparty jest na technice ELISA. Na płytce mikrotestowej utrwalone są antygeny charakterystyczne dla Y. Po dodaniu surowicy, przeciwciała klasy IgG, IgM i IgA wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciało wykrywające, a reakcja enzymatyczna generuje sygnał kolorymetryczny proporcjonalny do stężenia przeciwciał.
Wynik wyrażany jest w jednostkach międzynarodowych (IU) lub jako stosunek optyczny (OD) względem kontrolnego. Interpretacja wyników IgM dodatni – wskazuje na aktualną lub bardzo niedawną infekcję (zwykle w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni). IgG dodatni – świadczy o przebytej ekspozycji lub infekcji w przeszłości; poziom może utrzymywać się przez lata. IgA dodatni – odzwierciedla aktywność błony śluzowej i może być pomocny w ocenie przewlekłych lub nawracających zakażeń.
Wzorzec IgM‑plus‑IgG sugeruje fazę przejściową między ostrą a przewlekłą infekcją. Wyniki powinny być zawsze interpretowane w kontekście objawów klinicznych, historii choroby oraz innych badań laboratoryjnych (np. Ograniczenia i uwagi Możliwe krzyżowe reakcje z przeciwciałami przeciwko innym entericznym patogenom (np. Wczesne stadium infekcji może nie wykazywać jeszcze przeciwciał IgM – w takich przypadkach zaleca się powtórzenie testu po 1‑2 tygodniach.