Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgA skierowanych przeciwko patogenom Yersinia enterocolitica oraz Yersinia pseudotuberculosis. Obecność tych przeciwciał świadczy o niedawnym lub trwającym zakażeniu, co jest szczególnie istotne przy objawach jelitowych, a także w kontekście powikłań autoimmunologicznych i neuro‑psychiatrycznych, w tym zespołów PANS/PANDAS oraz zaburzeń neurorozwojowych.
Wskazania kliniczne Objawy ostrej infekcji jelitowej (bóle brzucha, biegunka, gorączka) z podejrzeniem yersiniozy. Negatywne wyniki badań mikrobiologicznych (posiewy, PCR) przy utrzymujących się objawach. Ocena przewlekłego nosicielstwa lub nawracających zakażeń Yersinia. Badanie przy podejrzeniu powikłań pozajelitowych, np. zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia, zapalenie nerek.
Wspomaganie diagnostyki zespołów neuro‑immunologicznych (PANS, PANDAS) oraz innych zaburzeń neurorozwojowych, w których infekcje Yersinia mogą pełnić rolę czynnika wyzwalającego. Materiał Surowica pobrana z żyły (minimum 2 ml). Metoda Test wykonywany jest metodą enzymatycznego immunoenzymatycznego (ELISA). Na powierzchni mikropłytki utrwalone są antygeny specyficzne dla Y. Po dodaniu surowicy, przeciwciała IgA wiążą się z antygenem.
Następnie dodawany jest znakowany enzymatycznie przeciwciało wykrywające IgA, a po reakcji z podsubstratem powstaje sygnał koloryzacyjny, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki; zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania dużych dawek suplementów żelaza przed pobraniem krwi.
Próbkę pobiera się w warunkach sterylnych, po odczekaniu co najmniej 30 min od pobrania, aby umożliwić pełne skrzepnięcie krwi. Surowicę należy odwirować (1500 g, 10 min) i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h, lub zamrozić przy –20 °C do późniejszej analizy.
Interpretacja wyników IgA dodatnie (powyżej wartości odcięcia) – wskazuje na aktualną lub niedawną infekcję Yersinia; wymaga korelacji klinicznej i ewentualnego potwierdzenia badaniami mikrobiologicznymi. IgA ujemne – nie wyklucza zakażenia, szczególnie w późnym etapie, gdy odpowiedź IgA może już spaść; w takim wypadku zaleca się ocenę poziomu IgG przeciwko tym samym antygenom.