Cel badania Badanie ma na celu identyfikację materiału genetycznego (DNA) bakterii Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae przy użyciu techniki reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (RT‑PCR). Dzięki temu możliwe jest szybkie i precyzyjne ustalenie obecności jednego lub obu patogenów, co jest niezbędne do wdrożenia właściwej antybiotykoterapii oraz zapobiegania powikłaniom, zwłaszcza u osób w ciąży i pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne Objawy układu moczowo‑genitalnego: nieprawidłowa wydzielina, dysuria, ból w okolicy intymnej. Zapalenie cewki moczowej, szyjki macicy, odbytu lub gardła o niejasnej etiologii. Badania przesiewowe w grupach wysokiego ryzyka: partnerzy osób zakażonych, osoby przyjmujące leki immunosupresyjne, kobiety w ciąży, młodzież seksualnie aktywna. Kontrola skuteczności leczenia po zakończeniu terapii antybiotykowej.
Pacjenci z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym ASD), u których objawy infekcji mogą być trudne do wyrażenia – test pozwala na wykrycie patogenów nawet przy braku wyraźnych symptomów. Materiał biologiczny Pierwszy poranny mocz (20‑30 ml) – najczęściej stosowany przy podejrzeniu infekcji cewki moczowej u mężczyzn oraz szyjki macicy u kobiet. Wymaz z cewki moczowej (mężczyźni) lub szyjki macicy (kobiety).
Wymaz z odbytu lub gardła – w sytuacji podejrzenia zakażenia w tych miejscach. W przypadku kobiet w ciąży zaleca się pobranie jednocześnie moczu i wymazu szyjkowego, aby zwiększyć czułość. Metoda Próbka poddawana jest izolacji kwasów nukleinowych, po czym specyficzne fragmenty DNA obu bakterii są amplifikowane w czasie rzeczywistym przy użyciu zestawu primerów i sond fluorescencyjnych.
System monitoruje wzrost sygnału fluorescencji, co umożliwia ilościową ocenę obecności patogenów. Test charakteryzuje się czułością >95 % i swoistością >98 % w porównaniu z tradycyjnymi metodami hodowli, a wynik uzyskuje się zwykle w ciągu 24 h od pobrania próbki. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki ani specjalnych ograniczeń dietetycznych. Unikać przyjmowania antybiotyków (np.
azitromycyny, ceftriaksonu) w ciągu 48 h przed pobraniem próbki, aby nie obniżyć wykrywalności DNA. Przy pobieraniu moczu: nie oddawać żadnego moczu przez co najmniej 2 h przed pobraniem, następnie zebrać pierwsze 20‑30 ml (pierwszy strumień). W przypadku wymazu: nie przeprowadzać podrażniających zabiegów (płukanki, irygacje) w miejscu pobrania przez co najmniej 24 h przed testem.