Cel badania Test określa ilość sekrecyjnej immunoglobuliny A (sIgA) w materiale kałowym. sIgA jest głównym przeciwciałem w wydzielinach błon śluzowych i odgrywa kluczową rolę w pierwszej linii obrony przed patogenami, regulacji mikroflory jelitowej oraz utrzymaniu integralności bariery jelitowej. Wskazania kliniczne Przewlekłe biegunki, wzdęcia i inne objawy dysfunkcji jelitowej. Rozpoznanie i monitorowanie chorób zapalnych jelit (np.
choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) – ICD‑10 K50‑K51. Nietolerancje pokarmowe i celiakia – ICD‑10 K90.0‑K90.1. Zaburzenia czynnościowe jelita, w tym zespół jelita drażliwego – ICD‑10 K58. Ocena stanu układu immunologicznego w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ICD‑10 F84.0), PANS/PANDAS oraz innych spektrum zaburzeń neuropsychiatrycznych, gdzie dysbioza jelitowa może wpływać na przebieg kliniczny.
Kontrola efektów terapii probiotycznej, diet eliminacyjnych lub leczenia przeciwzapalnego. Materiał i pobranie Do badania potrzebny jest jednorazowy próbka kału (minimum 2 g, optymalnie 5 g) pobrana w warunkach higienicznych do sterylnego pojemnika. Nie wymaga przygotowania jelitowego ani diety specjalnej, jednak należy unikać wprowadzania probiotyków, antybiotyków oraz suplementów immunomodulujących na co najmniej 48 h przed pobraniem próbki.
Metoda Stężenie sIgA określa się metodą immunoenzymatyczną ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Test jest kalibrowany przy użyciu standardów międzynarodowych i podaje wynik w mikrogramach na gram kału (µg/g). Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – zależy od laboratorium, najczęściej 30‑200 µg/g.
Obniżony poziom sIgA może wskazywać na osłabioną odporność błony śluzowej, przewlekłe zakażenia, niedobory żywieniowe, a w kontekście ASD – na zwiększoną przepuszczalność jelit (tzw. Podwyższony poziom sIgA obserwuje się przy aktywnym zapaleniu, infekcjach bakteryjnych lub wirusowych oraz przy niektórych alergiach pokarmowych. W połączeniu z innymi markerami (np.
calprotektyna, immunoglobulina G w surowicy) wynik pomaga określić charakter i intensywność procesu zapalnego w przewodzie pokarmowym. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki. Zaleca się: Unikanie przyjmowania probiotyków, prebiotyków, antybiotyków oraz suplementów immunomodulujących na 48 h przed pobraniem próbki. Dokładne umycie rąk przed i po pobraniu kału. Przechowywanie próbki w temperaturze 2‑8 °C i dostarczenie do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania.