Cel badania Test określa stosunek kwasu mlekowego (laktatu) do kwasu pirogronowego (pirogrenu) w próbce moczu porannego. Wskaźnik ten odzwierciedla stan redoks i efektywność szlaku glikolitycznego, a jego zmiany są markerem niewydolności energetycznej oraz dysfunkcji mitochondrialnej. Wskazania kliniczne Ocena zaburzeń metabolicznych u pacjentów z autyzmem (ASD), PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.
Monitorowanie objawów zmęczenia, osłabienia, zaburzeń koncentracji i nastroju, które mogą wynikać z nieprawidłowej produkcji energii. Diagnostyka podejrzenia dysfunkcji mitochondrialnej, zespołu niewydolności oddechowej lub stanów zwiększonego stresu oksydacyjnego. Kontrola efektów terapii wspomagających mitochondria (np. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą spektrometrii masowej po chromatografii cieczowej (LC‑MS/MS).
Technika ta zapewnia wysoką czułość i specyficzność, pozwalając na precyzyjne oznaczenie stężeń laktatu i pirogrenu w moczu. Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien dostarczyć pierwszą poranną próbkę moczu, po nocnym odpoczynku, bez wcześniejszego spożycia płynów w dużej ilości. Próbka musi być przechowywana w temperaturze 4‑8 °C i dostarczona do laboratorium w ciągu 7 dni od pobrania. W przypadku przyjmowania leków wpływających na metabolizm glukozy (np.
metformina) lub suplementów wspierających mitochondria, należy o tym poinformować lekarza. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: stosunek Laktat/Pirogron w granicach 10‑20 (jednostka bezwzględna zależna od laboratorium). >20) sugeruje zwiększoną glikolizę beztlenową, co może wynikać z niedoboru tlenu w tkankach, dysfunkcji łańcucha oddechowego mitochondriów lub intensywnego stresu oksydacyjnego.
Często obserwowany u osób z zaburzeniami mitochondrialnymi, chorobami metabolicznymi oraz w stanach zapalnych. Wynik należy interpretować w kontekście pełnego obrazu klinicznego oraz innych badań laboratoryjnych (np. profil biochemiczny krwi, testy mitochondrialne).