Cel badania Badanie określa ilość witaminy K2 w postaci MK‑7 w surowicy krwi. Wynik umożliwia identyfikację niedoboru, ocenę ryzyka zaburzeń krzepnięcia oraz wskaźnik potrzebnej suplementacji. Wskazania kliniczne Potencjalny niedobór witaminy K2 (ICD‑10: E53.3 – Niedobór witaminy K) Ocena ryzyka osteoporozy i zaburzeń mineralizacji kości Monitorowanie terapii antykoagulacyjnej (np.
warfaryna) oraz suplementacji witaminy K2 Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, ze względu na udział witaminy K2 w procesach mielinizacji i regulacji wapnia w mózgu Ocena stanu zdrowia sercowo‑naczyniowego (zwapnienie tętnic) Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki, po odwirowaniu – surowica.
Metoda Stężenie witaminy K2‑MK7 wyznacza się najczęściej przy użyciu technik chromatograficznych wysokiej wydajności połączonych z detekcją masową (LC‑MS/MS) lub wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją fluorometryczną. Metody te zapewniają wysoką czułość i precyzję pomiaru, umożliwiając wykrycie nawet niskich poziomów (poniżej 0,1 ng/mL).
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Post na co najmniej 8 godzin (woda do picia dozwolona) Unikanie suplementów zawierających witaminę K (w tym K2) oraz leków przeciwzakrzepowych przez 48 godzin, o ile nie ma przeciwwskazań medycznych Informację o przyjmowanych lekach i suplementach w wywiadzie Interpretacja wyników Zakres referencyjny może się nieco różnić w zależności od laboratorium, najczęściej podawany jest jako 0,5‑5,0 ng/mL (1,2‑12 nmol/L).
Interpretacja: Stężenie poniżej 0,5 ng/mL – wskazuje na niedobór, co może zwiększać ryzyko zaburzeń krzepnięcia, osłabienia kości oraz wpływać na procesy neuro‑rozwojowe. Stężenie w przedziale 0,5‑5,0 ng/mL – uznawane za prawidłowe. Stężenie powyżej 5,0 ng/mL – zazwyczaj wynika z suplementacji wysokimi dawkami; nie ma dowodów na toksyczność, ale warto ocenić konieczność dalszej suplementacji.
Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi Witamina K2 odgrywa kluczową rolę w aktywacji białek zależnych od karboksylacji, takich jak osteokalcyna i białko Gla w mózgu. Poprzez regulację metabolizmu wapnia, K2 wpływa na prawidłową mielinizację oraz synaptogenezę.