Cel badaniaPomiar stężenia witaminy C, czyli kwasu askorbinowego, w osoczu uzyskanym z krwi żylnej antykoagulowanej heparyną.
Test umożliwia ocenę statusu odżywieniowego pacjenta oraz identyfikację niedoborów, które mogą wymagać interwencji suplementacyjnej.Wskazania kliniczneNiedobór witaminy C – szkorbut, osłabienie funkcji immunologicznej, zaburzenia gojenia ran.Ocena zapotrzebowania na witaminę C u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie podwyższony stres oksydacyjny może zwiększać potrzebę tego przeciwutleniacza.Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii suplementacyjnej.Choroby przewlekłe wpływające na poziom witaminy C, np.
cukrzyca, niewydolność nerek, choroby zapalne.MetodaPróbka osocza jest poddawana deproteinacji, a następnie analizowana metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją elektrochemiczną lub spektrofotometryczną. Technika ta zapewnia wysoką czułość i precyzję pomiaru stężenia kwasu askorbinowego.Przygotowanie pacjentaPacjent powinien przyjść na czczo (co najmniej 8‑10 godzin) oraz unikać suplementów i pokarmów bogatych w witaminę C (np.
cytrusy, papryka, brokuły) w dniu pobrania. W przypadku dzieci i osób z ASD zaleca się pobranie krwi w spokojnym otoczeniu, aby ograniczyć stres, który może wpływać na wyniki.Interpretacja wynikówTypowe wartości referencyjne dla osocza (heparyna) wynoszą 0,4‑2,0 mg/dL (23‑114 µmol/L), choć dokładne zakresy mogą się różnić w zależności od laboratorium.
Poziom poniżej dolnej granicy sugeruje niedobór, co może objawiać się zmęczeniem, krwawieniami dziąseł, opóźnionym gojeniem i zwiększoną podatnością na infekcje. Wartości powyżej górnej granicy są rzadkie i najczęściej wynikają z nadmiernej suplementacji. Wynik powinien być oceniany w kontekście klinicznym oraz ewentualnych czynników ryzyka, takich jak choroby przewlekłe czy specyficzne potrzeby pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi.