Cel badania Pomiar poziomu witaminy B2 (ryboflawiny) w surowicy krwi ma na celu wykrycie ewentualnych niedoborów lub nadmiarów tego rozpuszczalnego w wodzie składnika odżywczego. Ryboflawina jest prekursorem koenzymów FMN i FAD, które pełnią funkcję kofaktorów w reakcjach redoks, uczestnicząc w przemianach węglowodanów, tłuszczów i aminokwasów oraz w łańcuchu oddechowym mitochondriów.
Wskazania kliniczne Objawy sugerujące niedobór: światłowstręt, zapalenia błon śluzowych, zmiany skórne (np. zapalenie języka, zapalenie skóry), zaburzenia metaboliczne. Choroby przewlekłe i zaburzenia wchłaniania (celiak, choroby zapalne jelit, zespół krótkiego jelita), które mogą ograniczać dostępność ryboflawiny. Ocena stanu odżywienia u osób na dietach ubogich w witaminy z grupy B, w tym wegetarian i wegan.
Monitorowanie skuteczności suplementacji witaminą B2 oraz ocena ryzyka przedawkowania w wyniku nadmiernego stosowania suplementów. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – szczególnie u dzieci i młodzieży z autyzmem (ASD) lub innymi zaburzeniami rozwojowymi, gdzie nieprawidłowy metabolizm witamin może wpływać na neuroprzekaźniki i stres oksydacyjny. Materiał i przygotowanie pacjenta Do analizy pobiera się 5 ml krwi żylnej, najczęściej w stanie niepobudzonym (na czczo).
Próbka powinna być umieszczona w probówce bez dodatku antykoagulantu lub w probówce z EDTA, w zależności od przyjętej metody. Przed pobraniem należy: powstrzymać się od spożycia pokarmów bogatych w ryboflawinę (mleko, mięso, jaja, produkty pełnoziarniste) oraz suplementów witaminowych przez co najmniej 12 godzin, unikać intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania, chronić pobraną próbkę przed światłem, ponieważ ryboflawina jest wrażliwa na fotodegradację.
Metoda Stężenie witaminy B2 najczęściej oznacza się metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją fluorometryczną lub spektrofotometryczną. Alternatywnie, w niektórych laboratoriach stosuje się spektrometrię masową (LC‑MS/MS), co zapewnia wyższą czułość i specyficzność.
Procedura obejmuje: ekstrakcję ryboflawiny z surowicy przy użyciu odpowiednich rozpuszczalników, separację na kolumnie chromatograficznej, pomiar intensywności sygnału (fluorescencji lub absorpcji), który jest proporcjonalny do stężenia w próbce. Interpretacja wyników Zakres prawidłowy: 5–20 µg/L (wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium i zastosowanej metody).