Cel badania Określenie stężenia tiaminy (witamina B1) w pełnej krwi żylnej pozwala ocenić jej dostępność w organizmie. Tiamina jest niezbędna do prawidłowego metabolizmu węglowodanów oraz funkcjonowania układu nerwowego. Badanie jest wykorzystywane do wykrywania niedoboru, monitorowania terapii suplementacyjnej oraz oceny ryzyka rozwoju chorób związanych z niedoborem tiaminy.
Wskazania kliniczne Objawy sugerujące niedobór tiaminy: zmęczenie, osłabienie, neuropatia, zaburzenia pamięci, objawy sercowo-naczyniowe (np. Choroby i stany zwiększające zapotrzebowanie na tiaminę: przewlekłe spożycie alkoholu, niedożywienie, choroby przewodu pokarmowego (choroba Crohna, celiakia), pooperacyjne stany po resekcji żołądka lub jelita, ciąża i laktacja. Rozpoznanie i monitorowanie zespołów neurologicznych, w tym zaburzeń neurorozwojowych (np.
ASD, PANS/PANDAS), które mogą być powiązane z zaburzeniami metabolicznymi. Ocena skuteczności suplementacji witaminą B1 w ramach terapii wspomagającej. Metoda Stężenie tiaminy oznacza się najczęściej metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją fluorescencyjną lub metodą LC‑MS/MS.
Próbka krwi pobrana do probówki z EDTA jest najpierw poddawana procesowi deproteinacji, a następnie analizowana w warunkach kontrolowanych, co zapewnia wysoką czułość i specyficzność pomiaru. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj 70‑180 ng/mL (wartości referencyjne mogą się nieco różnić w zależności od laboratorium). Niedobór: Przedawkowanie: rzadko występuje, ale wartości powyżej 250 ng/mL mogą świadczyć o nadmiernej suplementacji.
Wynik należy interpretować w kontekście historii klinicznej, diety, przyjmowanych leków oraz innych badań laboratoryjnych (np. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Wstrzymanie suplementacji witaminą B1 oraz produktów wysoko bogatych w tiaminę (np. drożdże, pełnoziarniste produkty zbożowe) na 12‑24 godziny, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza.
Przestrzeganie standardowego zalecenia dotyczącego postu – 8‑12 godzinny post przed pobraniem próbki, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom tiaminy. Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz stresu w dniu badania. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Badanie poziomu tiaminy może być przydatne w ocenie pacjentów z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się niekiedy zaburzenia metaboliczne wpływające na funkcje mózgu.