Cel badania Określenie obecności w surowicy przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko wirusowi Dengi (DENV). Wykrycie IgM wskazuje na świeżą lub trwającą infekcję, co pozwala na szybkie podjęcie odpowiedniego leczenia i monitorowanie stanu pacjenta.
Wskazania kliniczne objawy sugerujące gorączkę denga – nagła gorączka, ból głowy, bóle mięśni i stawów, wysypka, nudności, wymioty; pobyt lub podróż do obszarów endemiczych dla wirusa Dengi (Azja Południowo‑Wschodnia, Ameryka Łacińska, Afryka tropikalna); rozpoznanie zespołu ostrych gorączek o niejasnej etiologii; monitorowanie przebiegu choroby u pacjentów z potwierdzonym zakażeniem DENV, w tym osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą wymagać szczególnej uwagi przy infekcjach wirusowych.
Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem, następnie odwirowana w celu uzyskania surowicy. Przygotowanie: nie wymaga specjalnego przygotowania, jednak zaleca się pobranie próbki w ciągu 3‑7 dni od wystąpienia pierwszych objawów. Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochromatograficzną, w której przeciwciała IgM wiążą się z antygenem wirusa Dengi przytwierdzonym do podłoża.
Po dodaniu podłoża enzymatycznego i odpowiedniego substratu powstaje sygnał kolorowy proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na świeżą infekcję wirusem Dengi (zwykle pojawia się od 3‑5 dnia choroby, utrzymuje się do 2‑3 tygodni, a czasem dłużej).
IgM ujemne – brak dowodów na niedawną infekcję; w przypadku silnego podejrzenia klinicznego zaleca się powtórzenie badania po 5‑7 dniach lub wykonanie dodatkowego testu na przeciwciała klasy IgG oraz testu PCR. Wynik niejednoznaczny – wymaga korelacji z objawami klinicznymi oraz, w razie potrzeby, dalszych badań serologicznych lub molekularnych.
Uwagi praktyczne Wynik dodatni nie rozróżnia między pierwotną a wtórną infekcją; w takich przypadkach przydatne jest jednoczesne oznaczenie przeciwciał IgG. Test nie jest metodą potwierdzającą w 100 % – w krytycznych sytuacjach klinicznych zaleca się dodatkowe badania, np. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Osoby z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi mogą być bardziej podatne na powikłania infekcyjne, w tym neurologiczne objawy dengi (np.