Cel badania Badanie Wierzba – IgE swoiste ma na celu ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z pyłków wierzby (Betula). Wynik pozwala określić stopień uczulenia na ten konkretny alergen.
Wskazania kliniczne diagnoza i monitorowanie ciężkich chorób alergicznych, takich jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa czy pokrzywka ocena uczulenia u małych dzieci, u których objawy alergiczne są trudne do interpretacji identyfikacja przyczyn nasilenia objawów alergicznych w sezonie pylenia wierzby wsparcie diagnostyki w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np.
ASD, ADHD), gdzie alergiczna sensitizacja może nasilać stany zapalne i wpływać na zachowanie przygotowanie do immunoterapii alergenowej – wybór odpowiedniego alergenu Materiał Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych i niezwłocznie odprowadzona do laboratorium. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – badanie może być wykonane niezależnie od posiłku.
Należy jednak unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów w ciągu 48 h przed pobraniem krwi, gdyż mogą one obniżać poziom IgE. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką CAP (fluorescencyjny immunoanalizator). Test wykorzystuje wysoce czyste wyciągi pyłków wierzby, które wiążą się z obecnymi w surowicy przeciwciałami IgE.
Powstały kompleks jest wykrywany przy pomocy znakowanego przeciwciała, co umożliwia precyzyjne określenie stężenia IgE w jednostkach IU/ml. Interpretacja wyników 0‑0,35 IU/ml – brak wykrywalnej sensitizacji na alergen wierzby. 0,35‑0,70 IU/ml – niska wrażliwość; może nie wywoływać objawów klinicznych. 0,71‑3,5 IU/ml – umiarkowana sensitizacja; zwiększone ryzyko objawów sezonowych.
>3,5 IU/ml – wysoka wrażliwość; prawdopodobieństwo wystąpienia objawów alergicznych w okresie pylenia. Wartości graniczne mogą się różnić w zależności od laboratorium i zastosowanej metody, dlatego wyniki powinny być interpretowane przez lekarza alergologa w kontekście objawów klinicznych.