Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia specyficznych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi pochodzącemu z wiechliny łąkowej (Lolium perenne). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną typu I na ten konkretny alergen.
Wskazania kliniczne diagnoza alergii IgE‑zależnych na wiechlina łąkowa, w tym pylenie sezonowe, astma alergiczna, nieżyt nosa alergiczny oraz zapalenie spojówek; monitorowanie przebiegu i nasilenia choroby alergicznej u pacjentów z ciężkimi objawami; ocena przyczyn objawów alergicznych u małych dzieci, u których trudno przeprowadzić testy skórne; ustalenie czynników alergicznych w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np.
ASD), gdy podejrzewa się wpływ stanu zapalnego i reakcji alergicznej na objawy neurobehawioralne. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 4–5 ml krwi żylnej, z której uzyskuje się surowicę. Przed pobraniem nie jest wymagana specjalna dieta ani post, ale należy: unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np.
cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów przeciwhistaminowych na co najmniej 5 dni przed pobraniem, jeżeli to możliwe; zrezygnować z przyjmowania leków immunosupresyjnych, które mogą wpływać na poziom IgE, po konsultacji z lekarzem; zgłosić lekarzowi ewentualne niedawne szczepienia lub infekcje, które mogą tymczasowo podnieść poziom IgE. Metoda Oznaczenie przeprowadza się metodą immunologiczną typu immunoenzymatycznego (ELISA) lub metodą fluorymetrą (np.
Surowica jest inkubowana z immobilizowanym alergenem wiechliny łąkowej; związane przeciwciała IgE są następnie wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE. Wynik wyrażany jest w jednostkach kilounitów na litr (kU/L) i klasyfikowany według skali 0‑6.
Interpretacja wyników Wartości referencyjne (klasyfikacja według producenta): 0 – 0,35 kU/L (klasa 0) – brak wykrywalnych przeciwciał IgE; 0,35 – 0,70 kU/L (klasa 1) – bardzo niski poziom, możliwa tolerancja; 0,70 – 3,5 kU/L (klasa 2) – niska czułość, może wystąpić łagodna reakcja kliniczna; 3,5 – 17,5 kU/L (klasa 3) – umiarkowany poziom, prawdopodobieństwo objawów alergicznych; 17,5 – 50 kU/L (klasa 4) – wysoki poziom, zwiększone ryzyko ciężkich objawów; 50 – 100 kU/L (klasa 5) – bardzo wysoki poziom, silna reakcja alergiczna; > 100 kU/L (klasa 6) – ekstremalnie wysoki poziom, bardzo duże prawdopodobieństwo ciężkiej reakcji.