Cel badania Wenflaksyna jakościowo w moczu (badanie ogólne moczu pod kątem leukocytów) służy do wykrycia obecności białych krwinek (leukocytów) w próbce moczu. Obecność leukocytów świadczy o reakcji zapalnej w układzie moczowym, najczęściej w wyniku infekcji bakteryjnej, ale także może wskazywać na podrażnienie, kamienie nerkowe lub inne choroby zapalne. Wskazania kliniczne Objawy infekcji dróg moczowych (dysuria, częste oddawanie moczu, ból w podbrzuszu, gorączka).
Monitorowanie pacjentów z nawracającymi zakażeniami moczowymi, w tym osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których częste infekcje mogą wpływać na ogólny stan zdrowia i funkcjonowanie. Ocena skuteczności leczenia antybiotykami w przebiegu zakażenia. Diagnostyka stanów zapalnych nerek i pęcherza, takich jak zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Materiał biologiczny Do badania wykorzystuje się świeży mocz (najlepiej pierwsza poranna próbka lub próbka pobrana w warunkach sterylnych, jeśli podejrzewa się zakażenie górnych dróg moczowych). Metoda Badanie przeprowadzane jest metodą: Testu paskowego (dipstick) zawierającego wskaźnik leukocytowy – zmiana koloru paska w reakcji z enzymem mieloperoksydazą wydzielanym przez leukocyty.
Badania mikroskopowego – rozcieńczenie próbki moczu i ocena pod mikroskopem w celu liczbowego określenia leukocytów (norma: Interpretacja wyników Negatywny wynik (brak reakcji na pasku, Dodatni wynik (zmiana koloru paska, ≥5 leukocytów/µl) – wskazuje na obecność zapalenia lub infekcji; wymaga dalszej diagnostyki (posiew moczu, badanie wrażliwości na antybiotyki).
Wysoki poziom leukocytów może towarzyszyć dodatniemu wynikom innym parametrom, takim jak bakterie, azotyny, białko, co zwiększa prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania, jednak zaleca się: Oddanie pierwszej porannej próbki moczu, aby zwiększyć wykrywalność leukocytów. Unikanie pobierania próbki po intensywnym wysiłku fizycznym lub po wprowadzeniu środków higienicznych do cewki moczowej, co może fałszować wynik.
W przypadku podejrzenia zakażenia górnych dróg moczowych – pobranie próbki w warunkach sterylnych (kateter lub cewnikowanie) w celu uniknięcia zanieczyszczenia. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Osoby z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi mogą mieć zwiększoną podatność na infekcje układu moczowego ze względu na trudności w komunikacji objawów i utrudnioną higienę osobistą.