Cel badania LymeDetect służy do wykrywania przeciwciał IgM i IgG przeciwko bakteriom Borrelia burgdorferi w pełnej krwi pacjenta. Badanie umożliwia identyfikację zakażenia w fazie wczesnej (przeciwciała IgM) oraz późniejszej (przeciwciała IgG), co jest niezbędne do podjęcia odpowiedniej terapii antybiotykowej. Wskazania kliniczne Objawy skórne charakterystyczne dla boreliozy (rumień wędrujący, wysypka maculopapularna).
Objawy grypopodobne: gorączka, bóle stawów, bóle mięśni, zmęczenie. Objawy neurologiczne: neuropatia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia pamięci i koncentracji. Problemy kardiologiczne: zapalenie mięśnia sercowego, blok przedsionkowo-komorowy. Współistniejące zaburzenia neurorozwojowe (np. ASD, ADHD), u których infekcja Borrelia może nasilać objawy neurologiczne i behawioralne. Kontrola skuteczności leczenia antybiotykowego po zakończeniu terapii.
Metoda Test oparty jest na technice ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) z użyciem rekombinowanych antygenów B. burgdorferi, które wykazują wysoką swoistość wobec przeciwciał ludzkich. Po pobraniu pełnej krwi (5‑10 ml) próbka jest odwirowana, a surowica poddawana analizie w warunkach kontrolowanych laboratoryjnie. Wynik dodatni wymaga potwierdzenia metodą Western blot, zgodnie z wytycznymi CDC i Europejskiego Towarzystwa Chorób Zakaźnych.
Przygotowanie pacjenta Badanie może być wykonane w dowolnym dniu, nie wymaga wcześniejszej diety ani odstawienia leków. W przypadku przyjmowania immunosupresyjnych leków lub terapii przeciwzapalnych, należy poinformować laboratorium, gdyż mogą wpływać na poziom przeciwciał. W razie podejrzenia wczesnej infekcji (do 2‑4 tygodni od ukąszenia) zaleca się pobranie próbki przed rozpoczęciem antybiotykoterapii.
Interpretacja wyników IgM‑ dodatni, IgG‑ ujemny – wskazuje na wczesne zakażenie (do 4‑6 tygodni od ekspozycji). IgM‑ dodatni, IgG‑ dodatni – sugeruje przejście z fazy wczesnej do średniej, możliwe utrzymanie aktywnej infekcji. IgM‑ ujemny, IgG‑ dodatni – oznacza zakażenie w fazie późnej lub przebyte, wymaga oceny klinicznej i ewentualnego potwierdzenia Western blot.
Oba przeciwciała ujemne – niska prawdopodobność boreliozy; w przypadku silnych objawów klinicznych zaleca się powtórzenie testu po 2‑3 tygodniach lub zastosowanie metod molekularnych (PCR). Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Infekcja Borrelia burgdorferi może wywoływać zapalenie ośrodkowego układu nerwowego, co potęguje objawy neuropsychiatryczne i zaburzenia zachowania u osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.