Przejdź do treści

Warzywa: F25 pomidor, F38 szpinak, F216 kapusta, F218 papryka

Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko czterem wybranym alergenom warzywnym: pomidor (kod F25), szpinak (F38), kapusta (F216) oraz papryka (F218). Wynik pozwala na obiektywną ocenę sensitizacji organizmu i wspomaga decyzje terapeutyczne w ciężkich przypadkach alergii pokarmowych. Wskazania kliniczne Ciężkie lub nawracające objawy alergiczne po spożyciu warzyw (wysypka, obrzęk, duszność, anafilaksja).

Diagnostyka alergii pokarmowych u małych dzieci, w których objawy kliniczne są niejednoznaczne. Monitorowanie skuteczności diety eliminacyjnej lub immunoterapii. Ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem nowych produktów warzywnych do diety, szczególnie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, gdzie nietolerancje pokarmowe mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunochemiczną (np.

ImmunoCAP lub ELISA) polegającą na wiązaniu specyficznego IgE z immobilizowanymi ekstraktami alergenów warzywnych. Po dodaniu surowicy pacjenta, przeciwciała IgE wiążą się z alergenem, a następnie wykrywane są przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego. Wynik podawany jest w jednostkach kU/L. Interpretacja wyników Wartość <0,35 kU/L – brak istotnej sensitizacji. Wartość 0,35–0,70 kU/L – niska wrażliwość, może nie mieć znaczenia klinicznego.

Wartość 0,70–3,5 kU/L – umiarkowana sensitizacja, zaleca się korelację z objawami klinicznymi. Wartość >3,5 kU/L – wysoka wrażliwość, wskazuje na zwiększone ryzyko reakcji alergicznej. Interpretacja powinna uwzględniać historię choroby, wyniki innych testów alergologicznych oraz ewentualne leki wpływające na poziom IgE. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post.

Pacjent powinien unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów i inhibitorów leukotrienowych przez co najmniej 48 h, gdyż mogą one obniżać poziom wykrywanego IgE. Pobranie próbki odbywa się z żyły, a surowica przechowywana jest w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy.