Cel badania Test Western‑Blot (WB) wykonywany na surowicy ma na celu wykrycie i potwierdzenie obecności specyficznych przeciwciał IgG i/lub IgM skierowanych przeciwko wybranym antygenom patogenów lub białkom własnym. Metoda jest wykorzystywana jako test potwierdzający po wstępnych badaniach przesiewowych (np. ELISA) i pozwala na dokładną identyfikację reakcji immunologicznej.
Wskazania kliniczne Potwierdzenie zakażenia bakterią Borrelia burgdorferi (choroba z Lyme) – istotne w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym objawów neuropsychiatrycznych. Weryfikacja wyników testów przesiewowych na wirus HIV, wirusowe zapalenie wątroby (HBV, HCV) oraz inne infekcje wirusowe, które mogą wpływać na przebieg i nasilenie objawów ASD/PANS/PANDAS. Diagnostyka autoimmunologicznych reakcji przeciwko własnym białkom (np.
przeciwciała anty‑neuronowe) w przypadkach podejrzenia zaburzeń immunologicznych współistniejących z zaburzeniami neurorozwojowymi. Ocena odpowiedzi immunologicznej po szczepieniach lub terapii immunomodulującej. Metoda Western‑Blot polega na rozdzieleniu białek antygenowych w żelu poliakrylamidowym w warunkach denaturacji, a następnie przeniesieniu ich na membranę nitrocelulozową.
Membrana jest inkubowana z surowicą pacjenta, co pozwala na wiązanie się obecnych w niej przeciwciał z odpowiednimi antygenami. Po dodaniu wtórnego przeciwciała znakowanego enzymem (np. peroksydazą chrzanową) oraz podłożem chemiluminescencyjnym, uzyskuje się charakterystyczny obraz pasm, które są interpretowane pod kątem obecności lub braku reakcji.
Interpretacja wyników Pozytywny wynik – obecność jednego lub kilku charakterystycznych pasm odpowiadających określonym antygenom, co potwierdza występowanie przeciwciał i sugeruje aktualną lub przeszłą ekspozycję na dany czynnik. Negatywny wynik – brak charakterystycznych pasm, co wyklucza obecność wykrywalnych przeciwciał w badanej próbce. Wynik niejednoznaczny – wystąpienie słabych lub niepełnych pasm; zaleca się powtórzenie testu lub dodatkowe badania diagnostyczne.
Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagane specjalne przygotowanie. Zaleca się pobranie 5 ml surowicy po 8‑12‑godzinnym okresie postu, aby uniknąć ewentualnych zakłóceń spowodowanych posiłkiem, choć w praktyce nie jest to obowiązkowe. Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C (do 48 h) lub zamrożona (–20 °C) przy dłuższym przechowywaniu.