Przejdź do treści

Varicella Zoster - p/c IgG w surowicy

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał IgG skierowanych przeciwko wirusowi Varicella‑Zoster (VZV) w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał świadczy o wcześniejszym kontakcie z wirusem – w postaci pierwotnej infekcji (ospie wietrznej) lub reaktywacji (herpes zoster) – oraz o uzyskanej odporności, naturalnej lub po szczepieniu.

Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji VZV u osób, u których nie było jednoznacznej dokumentacji klinicznej. Ocena statusu immunologicznego przed podjęciem szczepień przeciwko ospie wietrznej. Diagnostyka różnicowa w przypadkach podejrzenia półpaśca, szczególnie u osób starszych i immunosupresyjnych. Monitorowanie odporności w grupach pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których infekcje wirusowe mogą wpływać na przebieg choroby.

Weryfikacja skuteczności szczepienia przeciwko VZV. Metoda Oznaczenie przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencji, w której przeciwciała IgG z surowicy wiążą się z antygenem VZV przytwierdzonym do powierzchni płytki. Po dodaniu podłoża enzymatycznego lub chemiluminescencyjnego powstaje sygnał proporcjonalny do stężenia przeciwciał, który jest odczytywany przez automat laboratoryjny.

Interpretacja wyników IgG dodatnie: wskazuje na wcześniejsze zakażenie VZV (ospę wietrzną) lub skuteczne zaszczepienie – pacjent posiada odporność. IgG ujemne: brak wykrywalnych przeciwciał, co oznacza podatność na infekcję; zaleca się szczepienie lub obserwację. Wartości pośrednie / niska surowa: mogą wymagać powtórzenia badania lub dodatkowego oznaczenia przeciwciał IgM w celu wykluczenia aktualnej infekcji.

Przygotowanie pacjenta Do pobrania potrzebna jest krew żylna – 5‑10 ml – z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę. Nie jest wymagana specjalna diety ani post; należy jednak unikać intensywnego wysiłku fizycznego i spożycia alkoholu w dniu pobrania, aby zapobiec hemolizie próbki. Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C i przetworzona najpóźniej w ciągu 24 h od pobrania.