Cel badania Badanie ma na celu oznaczenie indeksu przeciwciał IgG skierowanych przeciwko wirusowi Varicella‑Zoster (VZV). Wynik pozwala określić, czy pacjent posiada odporność nabyta po przebytej infekcji (ospa wietrzna) lub po szczepieniu, a także wykryć ewentualną reaktywację wirusa, co jest istotne w diagnostyce zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo‑rdzeniowych oraz w ocenie ryzyka powikłań neurologicznych.
Wskazania kliniczne Ocena odporności po szczepieniu przeciw ospie wietrznej lub po przebytej infekcji (ICD‑10: B01, B02). Diagnostyka aktywnej lub nawracającej infekcji VZV, w tym zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo‑rdzeniowych oraz półpaśca. Monitorowanie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, PANS/PANDAS), u których podejrzewa się wpływ infekcji wirusowych na przebieg neurozapalenia.
Ocena statusu immunologicznego przed podjęciem terapii immunosupresyjnej lub przed planowanym przeszczepem. Badanie w kontekście podejrzenia powikłań po przeszłych infekcjach VZV, takich jak neuropatia, zapalenie naczyniówki czy zespół Guillain‑Barré. Materiał PMR‑SUR – surowica pobrana z żył (krew żylna). Płyn mózgowo‑rdzeniowy (PMR‑SUR) – w przypadkach podejrzenia centralnego układu nerwowego. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania.
Nie jest konieczna podaż przed pobraniem krwi. Pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych immunoglobulinach, immunoglobulinach podanych w ramach terapii przeciwzapalnej lub o szczepieniu przeciw VZV w ciągu ostatnich 4 tygodni, gdyż mogą wpływać na wynik. Metoda Indeks IgG określany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA).
Wynik wyrażany jest jako stosunek optyczny (OD) lub jednostki międzynarodowe (IU/mL), a następnie przeliczany na indeks interpretowany według przyjętych progów: Indeks Indeks 0,9‑1,1 – wynik niejednoznaczny, zaleca się powtórzenie badania. Indeks > 1,1 – obecność przeciwciał IgG, wskazuje na odporność lub przebyte zakażenie. Interpretacja wyników Wysoki indeks IgG świadczy o trwałej odporności nabytej po infekcji lub szczepieniu i zazwyczaj wyklucza aktywną infekcję.
Niski lub nieobecny indeks wymaga dalszej oceny klinicznej oraz, w razie potrzeby, podania szczepionki. W przypadku pobrania płynu mózgowo‑rdzeniowego wynik dodatni może potwierdzać reaktivację VZV w ośrodkowym układzie nerwowym, co wymaga natychmiastowej interwencji terapeutycznej.