Cel badania UROGIN 5 jest testem molekularnym przeznaczonym do jednoczesnego oznaczania materiału genetycznego sześciu najważniejszych drobnoustrojów wywołujących infekcje układu moczowo‑genitalnego. Dzięki zastosowaniu reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) zapewnia bardzo wysoką czułość (≥95 %) oraz swoistość (≥98 %), co umożliwia wczesne wykrycie chorób przenoszonych drogą płciową (STI) i podjęcie adekwatnej terapii.
Wskazania kliniczne objawy zapalenia cewki moczowej, szyjki macicy, pochwy lub odbytu – m.in.
upławy, pieczenie, dyskomfort przy oddawaniu moczu; podejrzenie zakażenia po kontakcie seksualnym z partnerem o nieznanym statusie infekcyjnym; badania przesiewowe w grupach podwyższonego ryzyka (osoby z licznymi partnerami, osoby przyjmujące antybiotyki profilaktycznie, pracownicy służby zdrowia); ocena przyczyn niepłodności, nawracających poronień lub niejasnych stanów zapalnych w obrębie układu rozrodczego; monitorowanie skuteczności leczenia po zakończeniu terapii antybiotykowej; pacjenci z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym z autyzmem, u których objawy infekcji mogą być niespecyficzne, trudne do wyrażenia lub maskowane.
Materiał biologiczny pierwszy strumień moczu (ok. 20‑30 ml) u mężczyzn – najbogatszy w bakterie; wymaz z szyjki macicy, pochwy lub odbytu u kobiet; wymaz z cewki moczowej u mężczyzn, gdy wymaz z moczu nie jest możliwy; próbki mogą być transportowane w medium stabilizującym DNA, zgodnie z instrukcją producenta.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem materiału należy zadbać o następujące warunki: nie oddawać moczu przez co najmniej 2 godziny – pierwszy strumień zawiera najwięcej bakterii; powstrzymać się od stosunków płciowych przez minimum 48 h, aby uniknąć rozcieńczenia patogenów; nie przyjmować antybiotyków (zwłaszcza doksycykliny, azitromycyny, ceftriaksonu) przez co najmniej 14 dni przed pobraniem próbki; unikać stosowania żeli, mydeł lub innych środków higienicznych w okolicy pobierania próbki w dniu badania.
Metoda Test bazuje na technice amplifikacji kwasu nukleinowego (NAAT) – real‑time PCR (qPCR) – z użyciem zestandaryzowanych starterów (primerów) i sond hybrydowych, które są specyficzne dla wybranych genów: Chlamydia trachomatis – gen ompA; Neisseria gonorrhoeae – gen porA; Mycoplasma genitalium – gen mgpB; Mycoplasma hominis – fragment 16S rRNA; Ureaplasma spp. – gen ureC; Trichomonas vaginalis – gen tvk.