Cel badania Urogin 2G jest testem molekularnym przeznaczonym do identyfikacji materiału genetycznego (DNA) dwóch najważniejszych patogenów przenoszonych drogą płciową – Chlamydia trachomatis oraz Mycoplasma genitalium – w próbce moczu. Dzięki bardzo wysokiej czułości i swoistości umożliwia wczesne rozpoznanie infekcji, co jest niezbędne do szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia oraz monitorowania jego skuteczności.
Wskazania kliniczne Objawy sugerujące infekcję układu moczowo‑genitalnego, takie jak pieczenie przy oddawaniu moczu, nieprawidłowa wydzielina, ból w podbrzuszu czy krwawienie po stosunku. Badania przesiewowe u osób z podwyższonym ryzykiem zachorowania (np. liczne partnerstwa, niestosowanie prezerwatyw, historia poprzednich STI). Kontrola skuteczności terapii antybiotykowej po potwierdzonym zakażeniu.
Ocena przyczyn niepłodności u kobiet i mężczyzn, gdy podejrzewa się infekcję jako czynnik wpływający na płodność. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – wykluczenie przewlekłych infekcji, które mogą nasilać procesy zapalne i modulować przebieg neurologiczny. Materiał biologiczny Świeży, nieprzetworzony pierwszy poranny mocz (minimum 20 ml) pobrany w sterylnym pojemniku.
W sytuacji, gdy uzyskanie odpowiedniej objętości moczu jest trudne, dopuszczalne jest pobranie wymazu z cewki moczowej (u mężczyzn) lub z szyjki macicy (u kobiet) przy użyciu sterylnych wymazówek. Metoda Analiza opiera się na technice real‑time PCR (qPCR) z zastosowaniem zestandaryzowanych starterów (primerów) i sond hybrydowych specyficznych dla genów ompA (C. Procedura obejmuje: Izolację DNA z próbki przy użyciu dedykowanego zestawu do ekstrakcji.
Amplifikację wybranych fragmentów DNA w cyklach termicznych. Detekcję sygnału fluorescencyjnego, co umożliwia ilościową ocenę obecności patogenów. Włączenie wewnętrznego kontroli amplifikacji w celu wykluczenia inhibitorów PCR i potwierdzenia prawidłowości reakcji. Granica wykrywalności testu wynosi ≤10 kopii DNA na jedną reakcję, a swoistość przekracza 99 % w stosunku do innych bakterii układu moczowo‑genitalnego.
Przygotowanie pacjenta Unikać pobrania próbki w ciągu 2 godzin po spożyciu dużej ilości płynów, aby zapobiec rozcieńczeniu moczu. Kobiety w ciąży powinny dostarczyć próbkę przed rozpoczęciem ewentualnej antybiotykoterapii. W dniu pobrania nie stosować środków antyseptycznych ani żeli intymnych w okolicy genitaliów. Przed pobraniem wymazu zaleca się nie oddawać antybiotyków w ciągu co najmniej 48 godzin, o ile nie jest to medycznie uzasadnione.