Cel badania Urogin 1 ma na celu identyfikację materiału genetycznego Chlamydia trachomatis oraz Ureaplasma spp. w moczu przy użyciu techniki amplifikacji kwasu nukleinowego (NAAT). Wynik pozwala na potwierdzenie aktywnej infekcji lub nosicielstwa tych drobnoustrojów, które są częstymi przyczynami zapalenia cewki moczowej, najądrzy, prostaty oraz dolnych dróg moczowych.
Wskazania kliniczne Objawy infekcji układu moczowo‑genitalnego: pieczenie przy oddawaniu moczu, częste oddawanie, ból w podbrzuszu. Przewlekłe lub nawracające zakażenia dróg moczowych, które nie ustępują po standardowej terapii. Problemy z płodnością – zapalenie najądrzy u mężczyzn lub zapalenie szyjki macicy u kobiet. Ocena wpływu infekcji moczowych na nasilenie objawów neuropsychiatrycznych w kontekście ASD, PANS lub PANDAS.
Monitorowanie skuteczności leczenia antybiotykowego oraz kontrola po zakończeniu terapii. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Świeży, niepasteryzowany mocz pierwszego strumienia – minimalna objętość 20 ml (zalecane 30 ml). Próbka pobierana w warunkach aseptycznych, transportowana do laboratorium w ciągu 2 godzin lub przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 24 h. Pacjent powinien unikać przyjmowania antybiotyków (np.
doksycyklina, azitromycyna, makrolidy) przynajmniej 48 h przed pobraniem moczu, aby nie obniżać czułości testu. W przypadku podejrzenia współistniejącej infekcji N. gonorrhoeae zaleca się dodatkowe badania, gdyż Urogin 1 nie wykrywa tego patogenu. Metoda Badanie opiera się na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) z primerami specyficznymi dla genów ompA (C. trachomatis) oraz regionu 16S rRNA (Ureaplasma spp.).
Po amplifikacji fragmenty DNA są wykrywane metodą hybrydyzacji z sondą fluorescencyjną. System wewnętrznej kontroli zapewnia prawidłowość reakcji. Test charakteryzuje się: czułością do 10 kopii DNA/ml, specyficznością przekraczającą 99 %, czasem analizy wynoszącym około 4‑5 godzin od momentu otrzymania próbki. Interpretacja wyników Pozytywny wynik – wykryto DNA C. trachomatis i/lub Ureaplasma spp.; wskazuje na aktywną infekcję lub stan nosicielstwa.
Należy skonsultować wynik z lekarzem w celu ustalenia odpowiedniej terapii antybiotykowej. Negatywny wynik – nie stwierdzono obecności badanych patogenów. Infekcja jest mało prawdopodobna, choć istnieje ryzyko fałszywie negatywnego wyniku przy niewystarczającej ilości materiału lub nieprawidłowym pobraniu. Nieprawidłowy wynik – brak wewnętrznej kontroli lub zanieczyszczenie próbki; konieczne jest powtórzenie badania.