Cel badania Pomiar stężenia troponiny I (cTnI) w surowicy krwi pozwala na wykrycie uszkodzenia komórek mięśnia sercowego. Troponina I jest białkiem specyficznym dla serca, którego podwyższony poziom wskazuje na martwicę lub uszkodzenie mięśnia sercowego. Wskazania kliniczne Ostry ból w klatce piersiowej, podejrzenie zawału mięśnia sercowego (NSTEMI, STEMI).
Monitorowanie pacjentów po interwencjach kardiologicznych, operacjach serca lub w przebiegu ciężkich chorób ogólnoustrojowych. Ocena przyczyn nagłego pogorszenia stanu klinicznego, w tym w sytuacjach niewyjaśnionej niewydolności serca. Diagnostyka sercowo-naczyniowych powikłań u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą zwiększać ryzyko zdarzeń sercowych. Materiał biologiczny Badanie wykonywane jest na surowicy krwi żylnej.
Pobranie próbki powinno odbywać się w warunkach aseptycznych, najlepiej po 8‑10 godzinach od ostatniego posiłku, choć nie jest to wymóg niezbędny. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego. W przypadkach, gdy pacjent przyjmuje leki wpływające na serce (np. digoksynę, inhibitory ACE), należy o tym poinformować laboratorium.
Metoda Stężenie troponiny I oznacza się metodą immunochemiczną – najczęściej immunoenzymatycznym testem chemiluminescencyjnym (ELISA) lub metodą immunofluorescencji. Testy te charakteryzują się wysoką czułością (detekcja Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: Podwyższone stężenie: wskazuje na uszkodzenie mięśnia sercowego; stopień podwyższenia koreluje z rozległością uszkodzenia.
Dynamiczne zmiany: wzrost cTnI w ciągu kilku godzin (zwykle 3‑6 h) po wystąpieniu objawów jest charakterystyczny dla ostrego zespołu wieńcowego. Fałszywie dodatnie wyniki: mogą wystąpić w przypadkach ciężkiej niewydolności nerek, zapalenia mięśnia sercowego, sepsy, urazu klatki piersiowej, a także w niektórych stanach zapalnych.
Zastosowanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi zwiększone ryzyko zaburzeń sercowo-naczyniowych może wynikać z towarzyszących czynników metabolicznych, leków czy stanów zapalnych. Regularne monitorowanie troponiny I może pomóc w wczesnym wykryciu powikłań sercowych, które mogą wpływać na przebieg i jakość życia pacjenta.