Cel badania Określenie stężenia trazodonu w surowicy krwi w celu: monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwdepresyjnej, lękowej oraz przeciwbezsennościowej, oceny przestrzegania zaleceń dawkowania, wczesnego wykrywania przedawkowania lub toksyczności leku, identyfikacji istotnych interakcji lekowych wpływających na poziom trazodonu.
Wskazania kliniczne pacjenci leczeni trazodonem z rozpoznaniem depresji (ICD‑10: F32, F33), zaburzeń lękowych (F41) lub bezsenności (G47.0), kontrola terapeutyczna przy zmianie dawki, schematu podawania lub wprowadzaniu leków współdziałających (np. inhibitory CYP3A4, inhibitory CYP2D6), ocena przy podejrzeniu przedawkowania, objawów toksycznych (np.
senność, hipotonia, zaburzenia rytmu serca), badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdy trazodon jest stosowany jako lek wspomagający sen lub zachowanie. Materiał biologiczny Surowica uzyskana z krwi żylnej pobranej w probówce bez dodatku antykoagulantu (np. Minimalna objętość próbki: 2 ml. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego. Zaleca się pobranie próbki w stanie wyciszenia, najlepiej przed przyjęciem dawki trazodonu (tzw.
poziom spoczynkowy) lub w określonym czasie po podaniu leku (np. 2–4 h), aby uzyskać maksymalne stężenie szczytowe. Metoda Stężenie trazodonu wyznaczane jest najczęściej metodą chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (LC‑MS/MS) lub immunoenzymatycznym testem (ELISA). Metoda LC‑MS/MS zapewnia wysoką czułość (dolny limit wykrywalności ≈ 10 ng/ml) oraz specyficzność, natomiast test ELISA jest szybszy i dostępny w rutynowych laboratoriach.
Interpretacja wyników Stężenie terapeutyczne: 500–2000 ng/ml (zależne od dawki i schematu podawania). Wartości poniżej 500 ng/ml mogą sugerować niewystarczające wchłanianie lub nieprzestrzeganie dawkowania. Stężenie podwyższone: > 2000 ng/ml – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym senności, hipotensji, zaburzeń rytmu serca.
Wartość poniżej granicy wykrywalności ( Interpretacja powinna uwzględniać indywidualny schemat dawkowania, współistniejące choroby, przyjmowane jednocześnie leki oraz stan nerek i wątroby. Ograniczenia i uwagi Wynik może być zafałszowany przez nieprawidłowe pobranie próbki (np. hemoliza) lub niewłaściwe przechowywanie (temperatura > 8 °C > 24 h). Próbkę należy transportować i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C, a w przypadku opóźnienia – zamrozić (‑20 °C).