Przejdź do treści

Trawy mieszane późnokwitnące GX2

Cel badania Test służy do wykrywania w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko zestawowi alergenów pochodzących z późnokwitnących traw, oznaczonych kodem GX2. Wynik umożliwia określenie, czy organizm pacjenta jest sensitowany na pyłki tych roślin oraz pomaga w ocenie ryzyka wystąpienia objawów alergicznych.

Wskazania kliniczne Sezonowe objawy alergiczne pojawiające się w późnym lecie (sierpień‑wrzesień), takie jak katar sienny, nieżyt nosa, zapalenie spojówek czy nasilenie astmy. Diagnostyka alergii u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których reakcje alergiczne mogą wpływać na przebieg i nasilenie objawów neurologicznych. Ocena przydatności i skuteczności immunoterapii alergenowej obejmującej późnokwitnące trawy.

Badanie kontrolne u pacjentów z już potwierdzoną alergią na trawy, w celu monitorowania zmian poziomu IgE w czasie. Materiał i metoda Materiał biologiczny: pełna krew pobrana do probówki z antykoagulantem; z próbki uzyskuje się surowicę. Metoda: immunoenzymatyczne oznaczenie specyficznych IgE (np.

technika ImmunoCAP lub ELISA) przy użyciu standaryzowanej mieszaniny alergenów: trawa bermudzka (Cynodon dactylon), życica trwała (Lolium perenne), tymotka łąkowa (Phleum pratense), wiechlina łąkowa (Festuca pratensis), sorgo aleppskie (Sorghum halepense), trawa Bahia (Paspalum notatum). Wynik wyrażany jest w jednostkach kU/L; wartość 0,35 kU/L jest przyjmowana jako granica negatywności. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga się specjalnej diety ani postu przed pobraniem krwi.

Należy jednak zrezygnować z przyjmowania leków antyhistaminowych, kortykosteroidów oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych przynajmniej 48 godziny przed pobraniem, aby uniknąć fałszywie obniżonych wyników. Interpretacja wyników Wynik negatywny ( brak wykrywalnej sensitizacji na mieszankę traw GX2. Wynik dodatni (≥0,35 kU/L): obecność specyficznych IgE wskazuje na sensitizację.

Poziomy podwyższenia można klasyfikować jako: 0,35‑0,70 kU/L – niska intensywność, 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowana intensywność, >3,5 kU/L – wysoka intensywność, co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia objawów klinicznych. Pozytywny wynik nie musi oznaczać objawowej alergii; decyzję terapeutyczną podejmuje lekarz po uwzględnieniu pełnego wywiadu i ewentualnych testów prowokacyjnych.