Cel badania Oznaczenie stężenia transferyny w surowicy (kod ICD: TRANS, materiał: krew) służy do oceny funkcji transportowej żelaza oraz jego dostępności w organizmie. Wynik pomaga ustalić, czy nieprawidłowości w gospodarce żelazowej przyczyniają się do niedokrwistości lub innych stanów chorobowych, w tym zaburzeń rozwojowych układu nerwowego.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i różnicowanie przyczyn anemii, szczególnie anemii z niedoboru żelaza; Ocena zasobów żelaza u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania (np.
celiakia, choroba Crohna); Monitorowanie chorób przewlekłych, takich jak niewydolność nerek, nowotwory, stany zapalne oraz sytuacje pourazowe; Kontrola i ocena efektywności terapii żelazem; Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu, gdzie nieprawidłowy metabolizm żelaza może wpływać na rozwój mózgu i funkcje poznawcze. Metoda Stężenie transferyny oznacza się metodami immunologicznymi, najczęściej immunoturbidymetrią lub immunochemiluminescencją.
Próbka krwi pobierana jest z żyły w warunkach spoczynkowych, następnie poddawana jest wirowaniu w celu uzyskania osocza, które jest poddawane analizie. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu, chyba że lekarz zaleci inaczej. Pacjent powinien być poinformowany, że ostre stany zapalne mogą podwyższyć poziom białek ostrej fazy, co może wpływać na wynik.
Normy (wartości referencyjne) Typowy zakres prawidłowego stężenia transferyny w surowicy wynosi 2,0–4,0 g/L. Wartości mogą się nieco różnić w zależności od laboratorium, populacji i wieku pacjenta. Interpretacja wyników Poziom podwyższony: obserwowany w niedokrwistości z niedoboru żelaza, w stanach zwiększonego zapotrzebowania na żelazo (ciąża, intensywny wzrost), a także w niektórych chorobach wątrobowych.
Poziom obniżony: może wskazywać na przewlekłe zapalenia, nowotwory, niewydolność nerek, alkoholizm, ciężkie oparzenia lub zespół utraty białek przez nerki (np. Wartość prawidłowa przy jednoczesnym niskim stężeniu żelaza: sugeruje anemię z choroby przewlekłej, w której transferyna jest zmniejszona mimo dostępnych zapasów żelaza.