Cel badania Badanie TPS ma na celu wykrycie i oznaczenie stężenia tkankowego swoistego antygenu polipeptydowego (TPS) w surowicy krwi. Obecność lub podwyższony poziom tego antygenu może świadczyć o aktywności procesów autoimmunologicznych lub o uszkodzeniu określonych tkanek, co jest istotne przy ocenie chorób tętnic (ICD‑I57) oraz innych stanów zapalnych. Wskazania kliniczne Podejrzenie chorób tętnic o podłożu zapalnym lub autoimmunologicznym (np.
zapalenie tętnic, zakrzepica tętnicowa). Monitorowanie aktywności i skuteczności leczenia w chorobach układu naczyniowego. Ocena udziału procesów autoimmunologicznych w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu, PANS/PANDAS. Diagnostyka różnicowa przy niejasnych objawach klinicznych sugerujących uszkodzenie tkanek (np. Materiał biologiczny Krew żylna – surowica (minimum 2 ml). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego.
Próbkę należy pobrać w warunkach aseptycznych, unikać hemolizy oraz nadmiernego wstrząsania probówki. Zaleca się, aby pacjent nie przyjmował leków przeciwzakrzepowych w ciągu 24 h przed pobraniem, o ile nie jest to przeciwwskazane klinicznie. Metoda Oznaczenie przeprowadza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko specyficznemu fragmentowi polipeptydu.
Po związaniu antygenu w próbce, następuje reakcja enzymatyczna, której intensywność jest proporcjonalna do stężenia TPS. Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych (U/ml) lub jako stosunek do wartości kontrolnej.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – poziom TPS mieści się w ustalonym przedziale referencyjnym (zwykle Podwyższony poziom – sugeruje aktywność procesów zapalnych lub autoimmunologicznych w tkankach naczyniowych; może wskazywać na zaostrzenie choroby tętniczej lub niewłaściwą kontrolę leczenia. Obniżony/nie wykrywalny poziom – najczęściej nie ma znaczenia klinicznego, może wynikać z prawidłowego braku aktywności choroby.
Ograniczenia badania Test nie jest specyficzny dla jednego rodzaju choroby tętniczej; podwyższony wynik wymaga dalszej diagnostyki (np. badania obrazowe, inne markery zapalne). Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku obecności innych przeciwciał krzyżowo reagujących z użytymi antygenami.