Cel badania Test wykrywa w surowicy przeciwciała klasy IgA skierowane przeciwko antygenom Toxoplasma gondii. Obecność IgA wskazuje na niedawno nabytą infekcję lub jej ponowne aktywowanie, co jest istotne w ocenie ryzyka powikłań u osób szczególnie wrażliwych. Wskazania kliniczne Potencjalna pierwotna infekcja Toxoplasma gondii (np. po spożyciu surowego mięsa, kontakt z kocimi odchodami). Ocena ryzyka reaktywnych zmian u pacjentów immunokompromitowanych (np.
Monitorowanie ciąży – wczesne wykrycie infekcji może zapobiec przeniesieniu pasożyta na płód. Diagnostyka i monitorowanie zakażenia u noworodków oraz małych dzieci. Wspomaganie oceny etiologii zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu (ASD) i zespołów PANS/PANDAS, gdzie zakażenie T. gondii może pełnić rolę czynnika wyzwalającego.
Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji pośredniej, które pozwalają na ilościowy pomiar poziomu IgA przeciwko antygenom T. Materiał biologiczny Krew żylna – pobranie 5‑10 ml. Surowica – po odwirowaniu próbki. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani postu.
Należy jednak poinformować pacjenta o konieczności unikania podawania preparatów immunoglobulinowych lub wysokodawkowych antybiotyków w ciągu 2 tygodni przed pobraniem krwi, gdyż mogą wpływać na wynik. Interpretacja wyników IgA dodatnie – sugeruje niedawno przebytą infekcję (zwykle w ciągu kilku tygodni) lub jej ponowne aktywowanie. W połączeniu z dodatnimi wynikami IgM oraz/lub podwyższonymi poziomami IgG wymaga dalszej oceny klinicznej.
IgA ujemne – brak dowodów na aktualną lub niedawną infekcję. Nie wyklucza jednak wcześniejszej ekspozycji, którą potwierdzają przeciwciała IgG. Wynik niejednoznaczny – powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach oraz dodatkowe testy serologiczne (IgM, IgG) w celu wyjaśnienia dynamiki odpowiedzi immunologicznej. Kody ICD A77 – Toksoplazmoza (ogólna). P37.0 – Wrodzona toksoplazmoza (przy ocenie ciąży). Powiązania z innymi badaniami Serologia IgM i IgG przeciwko T.
gondii – pozwala określić fazę zakażenia. Badanie PCR w płynie mózgowo-rdzeniowym lub w moczu – wykrywa DNA pasożyta w przypadkach podejrzenia aktywnej choroby. Obrazowanie (USG, MRI) – stosowane przy podejrzeniu powikłań neurologicznych lub okulistycznych. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Coraz więcej badań epidemiologicznych wskazuje na związek pomiędzy prenatalną lub wczesnodziecięcą infekcją T.