Przejdź do treści

Topola - IgE swoiste

Cel badania Badanie ma na celu ilościowe oznaczenie swoistych przeciwciał IgE w surowicy, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z topoli (Populus). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest wrażliwy na pyłki topoli i w jakim stopniu. Wskazania kliniczne U podejrzenia alergii na pyłki topoli – katar sienny, zapalenie spojówek, astma oskrzelowa, pokrzywka. Ciężkie lub przewlekłe choroby alergiczne, które nie reagują jednoznacznie na testy skórne.

Diagnostyka alergii u małych dzieci, u których testy skórne są trudne do wykonania. Monitorowanie skuteczności immunoterapii alergenowej z użyciem ekstraktu z topoli. Ocena ryzyka nasilenia objawów alergicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których reakcje alergiczne mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze. Metoda Wykonywane jest oznaczenie swoistych przeciwciał IgE metodą immunoenzymatyczną (np.

Próbka surowicy pobrana z krwi żylnej jest inkubowana z utrwalonym alergenem topolowym, a następnie wykrywana jest wiązka antyciał przy użyciu znakowanego enzymatycznie przeciwciała. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Próbkę pobiera się z żyły, najczęściej 2‑5 ml krwi, po czym uzyskuje się surowicę.

Pacjent nie musi być na czczo, a przyjmowanie leków przeciwhistaminowych nie wpływa na wynik testu IgE (jednak warto o tym poinformować lekarza prowadzącego). Interpretacja wyników Wartość ujemna / bardzo niska – brak istotnej wrażliwości na alergen topolowy; objawy alergiczne najprawdopodobniej mają inną przyczynę. Wartość podwyższona (wartość graniczna) – możliwa wrażliwość; wymaga korelacji z objawami klinicznymi i ewentualnie dalszych badań.

Wartość wyraźnie podwyższona – silna swoista reakcja IgE na alergen topolowy; wskazuje na konieczność wdrożenia odpowiedniej terapii (np. unikanie alergenów, leki antyhistaminowe, immunoterapia). Interpretacja powinna być zawsze prowadzona przez lekarza alergologa, uwzględniając pełen obraz kliniczny pacjenta.