Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie stężenia przeciwciał IgG skierowanych przeciwko pasożytowi Toxoplasma gondii w surowicy krwi oraz w płynie mózgowo‑rdzeniowym (PMR‑SUR). Obecność IgG świadczy o przebytej infekcji, a jej poziom w PMR pozwala ocenić, czy doszło do wtórnego zajęcia ośrodkowego układu nerwowego. Wskazania kliniczne Rozpoznanie przebytej infekcji toksoplazmozy (ICD‑10 B58) – szczególnie u osób z ryzykiem reaktywacji (np.
Ocena ryzyka i potwierdzenie toksoplazmozy wrodzonej u noworodków i małych dzieci. Diagnostyka neurotoksoplazmozy – podejrzenie zajęcia mózgu przy objawach neurologicznych, zapaleniu opon mózgowo‑rdzeniowych, zaburzeniach poznawczych. Wspomaganie diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych (autyzm, spektrum autyzmu, PANS/PANDAS), gdy istnieje podejrzenie wpływu przewlekłego zakażenia na układ nerwowy.
Kontrola skuteczności leczenia przeciwpasożytniczego oraz monitorowanie serologicznego w trakcie terapii. Materiał biologiczny Surowica – pobrana z krwi żylnej (5 ml). Płyn mózgowo‑rdzeniowy – pobrany w ramach standardowego badania diagnostycznego (1‑2 ml). Metoda Oznaczenie przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay) lub immunofluorescencji pośredniej, wykorzystującą wysoko specyficzne antygeny T.
Procedura polega na przyłączeniu antygenu do powierzchni studzika, następnie dodaniu próbki pacjenta. Obecność IgG wiąże się z reakcją enzymatyczną (ELISA) lub emisją fluorescencji (immunofluorescencja), co jest ilościowo odczytywane przy pomocy spektrofotometru lub mikroskopu fluorescencyjnego. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga się głodówki.
Próbki powinny być pobrane przed podaniem immunoglobulin, przeciwciał monoklonalnych lub leków immunosupresyjnych, które mogą wpływać na wynik. W przypadku pobrania PMR należy zachować aseptyczną technikę i natychmiast poddać próbkę centrifugacji oraz przechowywać w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maksymalnie 24 h). Interpretacja wyników IgG negatywny ( – brak dowodów na przebyte zakażenie; w ciąży wymaga dalszej obserwacji, zwłaszcza przy wysokim ryzyku ekspozycji.
IgG dodatni, niskie stężenie (8‑20 IU/ml) – przebyta infekcja w przeszłości, brak aktywności. IgG dodatni, wysokie stężenie (> 20 IU/ml) – wskazuje na przebyte zakażenie; w połączeniu z dodatnim IgM sugeruje świeżą infekcję. PMR‑SUR IgG dodatni przy jednoczesnym negatywnym wyniku w surowicy – sugeruje izolowane zajęcie ośrodkowego układu nerwowego (neurotoksoplazmoza). Stosunek IgG w PMR do IgG w surowicy > 1 – zwiększone prawdopodobieństwo aktywnego zapalenia mózgu.