Cel badania Badanie ma na celu ocenę komórkowej odpowiedzi immunologicznej pacjenta na antygeny Borrelia burgdorferi. Poprzez pomiar liczby limfocytów T wydzielających interferon‑γ po stymulacji antygenem, test określa, czy w organizmie zachodzi aktywna infekcja boreliozą (Lyme disease, ICD‑10 A69.2) lub czy występuje długotrwała ekspozycja na patogen. Wskazania kliniczne Utrzymujące się objawy po leczeniu antybiotykowym (tzw.
Objawy neurologiczne, skórne lub stawowe, które nie dają jednoznacznej diagnozy w standardowych testach serologicznych. Ocena aktywności infekcji u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie infekcje bakteryjne mogą wpływać na przebieg choroby. Potrzeba rozróżnienia pomiędzy przeszłą ekspozycją a aktualnym procesem zapalnym. Metoda Próbka pełnej krwi pobrana w probówce z antykoagulantem CPDA jest poddawana izolacji limfocytów mononuklearnych (PBMC).
Następnie komórki są inkubowane w płytkach ELISpot pokrytych przeciwciałami przeciw interferon‑γ. Do każdej studzienki dodaje się specyficzne antygeny Borrelia (np. Po 18‑24 godzinach obserwuje się powstawanie plam (spotów) oznaczających wydzielanie cytokiny przez aktywowane limfocyty T. Liczba spotów jest liczona automatycznie i wyrażana jako liczba reaktywnych komórek na 10⁶ PBMC.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższona liczba spotów wskazuje na aktywną odpowiedź komórkową przeciwko Borrelia, co sugeruje trwającą infekcję lub niedawne ponowne narażenie. Wynik ujemny – brak istotnego wzrostu spotów sugeruje brak aktywnej infekcji; wynik może być fałszywie ujemny u pacjentów poddanych intensywnej immunosupresji. Granica interpretacyjna – laboratorium ustala próg (np.
> 20 spotów/10⁶ PBMC) na podstawie populacji kontrolnej; wartości poniżej progu, ale powyżej tła, mogą wymagać korelacji klinicznej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego. Należy unikać podawania leków immunosupresyjnych (kortykosteroidy, metotreksat) oraz antybiotyków przeciwko Borrelia w ciągu 2 tygodni przed pobraniem próbki, o ile to możliwe.
Próbka krwi powinna być pobrana w warunkach aseptycznych i niezwłocznie przekazana do laboratorium (maksymalnie 24 h od pobrania). Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym spektrum autyzmu, przewlekłe infekcje bakteryjne mogą nasilać objawy neurobehawioralne. Test LTT‑ELISpot pozwala wykluczyć lub potwierdzić aktywną boreliozę jako czynnik współistniejący, co może wpłynąć na decyzje terapeutyczne i plan rehabilitacji.