Cel badania Test VDRL (Venereal Disease Research Laboratory) ma na celu wykrycie niepłytkowych przeciwciał (reagin) w surowicy krwi, które powstają w odpowiedzi na infekcję bakterią Treponema pallidum. Badanie służy jako przesiewowy test w kierunku kiły oraz do oceny skuteczności leczenia. Wskazania kliniczne Rutynowe badania przesiewowe w kierunku kiły, zwłaszcza u osób z grup ryzyka (np. osoby z niechronionym kontaktem seksualnym, osoby z HIV).
Diagnostyka podejrzenia aktywnej kiły (pierwotna, wtórna, późna) oraz monitorowanie odpowiedzi na terapię antybiotykową. Badania prenatalne – w celu wykluczenia zakażenia u kobiet w ciąży, co ma znaczenie dla zapobiegania wrodzonej kiły u noworodka. Ocena serologiczna u noworodków i małych dzieci, u których istnieje podejrzenie wrodzonej kiły. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – wykluczenie zakażenia T.
pallidum jako czynnika wpływającego na rozwój neurologiczny i ryzyko powikłań neuropsychiatrycznych. Metoda Test VDRL opiera się na reakcji płotna (flocculation) pomiędzy antygenem zawartym w preparacie testowym a niepłytkowymi przeciwciałami reaginowymi w surowicy. Procedura obejmuje: Przygotowanie roztworu antygenu (lipopolisacharyd z T. pallidum) rozpuszczonego w buforze. Dodanie określonej objętości surowicy pacjenta do probówki z antygenem.
Delikatne wymieszanie i obserwację po 5–10 minutach pod kątem powstania widocznych płotni (agregatów). Wynik dodatni – pojawienie się płotni, co wskazuje na obecność reagin. Wynik ujemny – brak płotni, co sugeruje brak przeciwciał reaginowych lub ich poziom poniżej progu wykrywalności. Interpretacja wyników Wynik dodatni – sugeruje aktualną lub przeszłą infekcję kiłową. Należy potwierdzić wyniki testem treponematycznym (np. TPHA, FTA‑ABS) oraz ocenić kliniczny kontekst.
Wynik ujemny – wyklucza aktywną infekcję kiłową, ale nie wyklucza bardzo wczesnego stadium (okres okienkowy) lub późnego stadium, w którym przeciwciała mogą spaść poniżej progu wykrywalności. Zmiana tytułu przeciwciał – spadek tytułu po leczeniu wskazuje na skuteczność terapii; wzrost może świadczyć o nawrocie lub nieprawidłowym leczeniu. Przygotowanie pacjenta Do testu VDRL wymagana jest jedynie surowica pobrana z żyły. Nie ma wymogu głodówki ani specjalnego przygotowania.
Zaleca się, aby pacjent unikał intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania, co może wpływać na poziom niepłytkowych przeciwciał. Materiał biologiczny Test wykonywany jest na surowicy krwi (surowica) – 2–3 ml pobrane do probówki bez dodatku antykoagulantu, po odwirowaniu i oddzieleniu osocza. Kody ICD‑10 A50 – Kiła wrodzona A51 – Kiła wczesna A52 – Kiła późna A53 – Inne postaci kiły Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Zakażenie T.