Cel badania Analiza stężenia globuliny wiążącej tyroksynę (TBG) w surowicy ma na celu określenie ilości tego transportera hormonów tarczycowych w krwiobiegu. Wiedza o poziomie TBG jest niezbędna do prawidłowej oceny wyników całkowitej tyroksyny (T4) oraz do rozróżnienia zmian wynikających z wahań białka wiążącego od rzeczywistych zaburzeń funkcji tarczycy.
Wskazania kliniczne Wyjaśnienie podwyższonego poziomu całkowitej T4 przy jednocześnie prawidłowym TSH i wolnej frakcji T4 (FT4). Monitorowanie zmian hormonalnych w stanach zwiększonej syntezy TBG, takich jak ciąża, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, terapia estrogenowa. Diagnostyka obniżonego poziomu TBG w chorobach wątroby, zespole nerkowym, niedożywieniu, zaburzeniach genetycznych wpływających na produkcję białka.
Wsparcie oceny funkcji tarczycy u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym u dzieci i młodzieży z ASD, gdzie dostępność wolnej tyroksyny ma kluczowe znaczenie dla rozwoju mózgu. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał biologiczny: surowica krwi pobrana z żyły. Przygotowanie: nie wymaga postu ani specjalnych ograniczeń dietetycznych; pobranie może odbywać się o dowolnej porze dnia, pod warunkiem, że nie występuje intensywna aktywność fizyczna tuż przed pobraniem.
Metoda pomiaru Stężenie TBG najczęściej określa się metodami immunologicznymi, takimi jak: Immunoenzymatyczny test (ELISA) – wykorzystuje przeciwciała znakowane enzymem, które wiążą się z TBG i generują mierzalny sygnał kolorymetryczny. Immunochemiluminescencja (CLIA) – oparta na przeciwciałach znakowanych luminoforem, co zapewnia wyższą czułość i krótszy czas analizy.
Obie techniki charakteryzują się wysoką specyficznością (>95 %) oraz czułością pozwalającą na wykrycie nawet niewielkich odchyleń od normy. Interpretacja wyników Wzrost TBG – obserwowany w ciąży, przy stosowaniu estrogenów, w chorobach wątroby (np. marskość) oraz w niektórych wariantach genetycznych. Może powodować podwyższenie całkowitej T4 przy niezmienionym FT4 i TSH.
Obniżenie TBG – występuje w ciężkich chorobach wątroby, zespole nerkowym, stanach niedożywienia, zespole złego odżywienia oraz w mutacjach genetycznych wpływających na syntezę białka. W takim wypadku całkowita T4 może być obniżona, choć wolna frakcja (FT4) i TSH pozostają w granicach normy. Interpretując wynik, zawsze należy zestawić go z jednoczesnym pomiarem FT4 i TSH, aby odróżnić prawdziwe dysfunkcje tarczycy od zmian wywołanych jedynie wahanami poziomu TBG.