Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał typu IgM skierowanych przeciwko wirusowi rubelli (świnka). Obecność IgM wskazuje na niedawne lub trwające zakażenie, co jest kluczowe przy ocenie ryzyka powikłań, w tym zespołu wrodzonej infekcji rubellą. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej infekcji wirusem rubelli (objawy wysypki, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych). Badanie przesiewowe u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
Ocena noworodka lub małego dziecka w ramach diagnostyki zespołu wrodzonej infekcji rubellą. Wspomaganie diagnozy przy zaburzeniach neurorozwojowych, gdy istnieje podejrzenie prenatalnej ekspozycji na wirusa rubelli. Kontrola skuteczności szczepienia przeciwko śwince (w połączeniu z badaniem IgG). Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna, surowica.
Przygotowanie: nie wymaga głodówki; należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego i spożycia alkoholu na 24 h przed pobraniem. Próbka powinna być pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu, a po odwirowaniu uzyskać czystą surowicę. Surowica powinna być przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i analizowana najpóźniej w ciągu 48 h od pobrania.
Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną, w której antygeny wirusa rubelli są przytwierdzone do powierzchni płytki, a następnie wykrywane są specyficzne przeciwciała IgM z próbki pacjenta. Wynik jest wyrażany jako stosunek optyczny (S/CO) lub jednostki IU/ml, zgodnie z wytycznymi producenta.
Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na niedawne zakażenie wirusem rubelli (zwykle w ciągu ostatnich 2–3 tygodni) lub na reakcję krzyżową w rzadkich przypadkach. IgM ujemne – brak dowodów na aktualną infekcję; nie wyklucza jednak przebytej infekcji w przeszłości (potrzebne jest oznaczenie IgG).
W przypadku wyniku dodatniego u kobiety w ciąży zaleca się natychmiastowe potwierdzenie testem neutralizacji lub powtórzenie badania po 2–3 tygodniach w celu wykluczenia fałszywego wyniku. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Infekcja rubellą w okresie prenatalnym może prowadzić do zespołu wrodzonej infekcji rubellą, którego objawy obejmują opóźnienie rozwoju psychomotorycznego, upośledzenie słuchu, wadę serca oraz wady oczu.