Cel badania Badanie suPAR (soluble urokinase‑type plasminogen activator receptor) ma na celu określenie stężenia tego białka w osoczu jako wskaźnika ogólnego obciążenia organizmu procesami zapalnymi, aktywacji układu immunologicznego oraz przyspieszonego tempa starzenia. Wynik pomaga ocenić ryzyko rozwoju chorób przewlekłych, takich jak choroby sercowo‑naczyniowe, niewydolność nerek, nowotwory oraz zaburzenia neurorozwojowe, w tym autyzm i pokrewne.
Wskazania kliniczne Ocena stopnia przewlekłego zapalenia w chorobach układu sercowo‑naczyniowego (ICD‑10 I20‑I25) i metabolicznych (ICD‑10 E11, E78). Monitorowanie ryzyka progresji niewydolności nerek (ICD‑10 N18) oraz ocena prognozy w chorobach onkologicznych (ICD‑10 C00‑C97). Wspomaganie diagnozy i oceny nasilenia stanów zapalnych w chorobach autoimmunologicznych (ICD‑10 M30‑M36).
Badanie poziomu suPAR w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym ASD, PANS/PANDAS (ICD‑10 F84.0, F06.0), gdzie podwyższony wskaźnik może świadczyć o neuro‑zapaleniach. Ocena ogólnego ryzyka zdrowotnego u pacjentów z wieloma współistniejącymi schorzeniami. Metoda Stężenie suPAR oznacza się najczęściej metodą immunologicznego testu enzymatycznego (ELISA) lub immuno‑chemiluminescencji, wykorzystując przeciwciała monoklonalne specyficzne dla rozpuszczalnej formy receptora.
Próbka krwi żylnej pobierana jest do probówki z antykoagulantem EDTA, po czym następuje odwirowanie w celu uzyskania osocza, które jest przechowywane w temperaturze –20 °C do momentu analizy. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta; zaleca się jedynie unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz stresu w ciągu 24 godzin przed badaniem, aby nie podwyższyć niepotrzebnie poziomu suPAR. Nie ma konieczności zachowania postu.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj 2,0–3,0 ng/mL (zakres może się różnić w zależności od laboratorium). Podwyższony poziom: wskazuje na zwiększoną aktywację układu immunologicznego i przewlekły stan zapalny. Im wyższa wartość, tym większe ryzyko wystąpienia chorób sercowo‑naczyniowych, nefropatii, nowotworów oraz zaburzeń neuro‑rozwojowych.
Obniżony poziom: rzadko spotykany; może odzwierciedlać niski stopień aktywacji układu immunologicznego, ale nie jest uznawany za patologiczną wartość. Wynik należy interpretować w kontekście pełnego obrazu klinicznego pacjenta, uwzględniając inne badania laboratoryjne (np. CRP, IL‑6, wskaźniki czynności nerek) oraz historię choroby.