Cel badania Test służy do oznaczenia ilościowego stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko enterotoksynie B (SEB) produkowanej przez Staphylococcus aureus. Pozwala to wykryć IgE‑zależną nadwrażliwość na ten konkretny alergen, co jest istotne w diagnostyce ciężkich chorób alergologicznych. Wskazania kliniczne Ciężkie objawy alergiczne (np. astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, pokrzywka, anafilaksja) podejrzewane o związek z toksyną bakteryjną.
Ocena przyczyn reakcji alergicznych u małych dzieci, u których trudniej przeprowadzić testy skórne. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej lub dietetycznej u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na SEB. Badania w ramach kompleksowej oceny immunologicznej u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których objawy alergiczne mogą nasilać problemy behawioralne. Materiał biologiczny Krew żylna – pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu.
Surowica – uzyskana po odwirowaniu próbki i odcedzeniu osocza. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego. Należy jednak poinformować pacjenta, aby unikał przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych co najmniej 5 dni przed pobraniem krwi, gdyż mogą one obniżać poziom wykrywanych IgE. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np.
ImmunoCAP) lub inną techniką immunologiczną opartą na wiązaniu przeciwciał IgE z immobilizowaną enterotoksyną B. Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilo‑jednostki na litr) i jest interpretowany w odniesieniu do przyjętych progów. Interpretacja wyników Ujemny – Pozytywny niska intensywność – 0,35‑0,70 kU/L: niska czułość, może nie mieć klinicznego znaczenia.
Pozytywny umiarkowany – 0,71‑3,5 kU/L: wskazuje na umiarkowaną nadwrażliwość, wymaga korelacji z objawami klinicznymi. Pozytywny wysoki – > 3,5 kU/L: silna reakcja IgE, sugeruje istotny udział SEB w przebiegu choroby alergicznej. Wartości graniczne mogą się różnić w zależności od laboratorium; zawsze należy odnieść wynik do normy podanej przez wykonawcę badania.
Znaczenie kliniczne Stwierdzenie podwyższonego poziomu specyficznego IgE przeciwko enterotoksynie B pozwala lekarzowi: Potwierdzić alergenową przyczynę objawów i skierować pacjenta na odpowiednie leczenie (np. unikanie kontaktu, terapia odczulająca). Ocenić ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji.