Przejdź do treści

SIBO – test wodorowo-metanowy

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie nieprawidłowego wzrostu mikroflory bakteryjnej w jelicie cienkim (SIBO) oraz nadmiernego rozmnażania metanogennych archeonów (IMO) poprzez oznaczenie zmian stężenia wodoru (H₂) i metanu (CH₄) w wydychanym powietrzu po podaniu laktulozy. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące SIBO: wzdęcia, biegunka, zaparcia, ból brzucha, uczucie pełności po posiłkach.

Objawy związane z nadmierną produkcją metanu: przewlekłe zaparcia, wzdęcia, dyskomfort jelitowy. Ocena przyczyn zaburzeń trawiennych u osób z autyzmem, zespołem PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą współistnieć z dysbiozą jelitową. Kontrola skuteczności terapii antybiotykowej lub probiotycznej w leczeniu SIBO/IMO.

Materiał biologiczny Próbki wydychanego powietrza pobierane do probówek z CO₂ w określonych odstępach czasu: 0 min (przed podaniem laktulozy), a następnie co 20 min do 180 min. Metoda Pacjent po nocnym poście (minimum 8 h) spożywa jednorazowo roztwór laktulozy (10 g w 150 ml wody). Bezpośrednio przed spożyciem pobiera się próbkę wydechu (czas 0 min) – jest to punkt wyjściowy.

W kolejnych 20‑minutowych interwałach do 180 min pobiera się kolejne próbki wydechu, które są natychmiast zamykane w probówkach z CO₂. Stężenia H₂ i CH₄ oznacza się metodą chromatografii gazowej lub spektrometrii podczerwieni. Przygotowanie pacjenta Post przez co najmniej 8 godzin przed badaniem (woda dozwolona). Unikanie antybiotyków, prokinetyków, probiotyków i suplementów zawierających prebiotyki na 2‑4 tygodnie przed testem.

Ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego i palenia papierosów w dniu badania. W dniu badania spożycie jedynie niewielkiej ilości wody; zakaz jedzenia i picia (oprócz wody) po przyjęciu laktulozy. Interpretacja wyników Interpretację opiera się na dynamice wzrostu stężenia gazów względem wartości wyjściowej: Wodór (H₂): wzrost ≥20 ppm w dowolnym punkcie pomiaru wskazuje na SIBO. Metan (CH₄): wartości stałe ≥10 ppm w co najmniej dwóch kolejnych pomiarach sugerują IMO.

Wzorce mieszane (zarówno H₂, jak i CH₄ podwyższone) mogą wskazywać na jednoczesny rozrost bakterii i archeonów. Wyniki należy ocenić w kontekście objawów klinicznych oraz ewentualnych czynników zakłócających (np. Ograniczenia i uwagi Nieprawidłowe przygotowanie (np. spożycie pokarmów fermentujących) może fałszować wyniki. Niektóre bakterie nie wytwarzają wodoru, co może prowadzić do fałszywie negatywnych wyników SIBO. Wysokie poziomy metanu mogą maskować wzrost wodoru.