Cel badania Badanie ilościowe sertraliny w surowicy krwi ma na celu określenie aktualnego stężenia tego leku w organizmie pacjenta. Wynik umożliwia ocenę prawidłowości dawkowania, potwierdzenie przyjmowania leku oraz wykrycie przedawkowania lub niewystarczającego poziomu terapeutycznego. Wskazania kliniczne Monitorowanie terapii sertraliną u pacjentów z zaburzeniami nastroju (ICD‑10: F32, F33), zaburzeniami lękowymi (F41) oraz zaburzeniami obsesyjno‑kompulsyjnymi (F42).
Ocena przyjmowania leku i zgodności z zaleceniami w terapii osób z ASD (F84.0) i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Wykrywanie podwyższonych stężeń wskazujących na ryzyko działań niepożądanych, takich jak serotonina‑zespół, zaburzenia rytmu serca czy nasilenie objawów neurologicznych. Ocena interakcji lekowych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2C19, CYP3A4 lub innych leków wpływających na metabolizm sertraliny.
Badanie w sytuacjach podejrzenia przedawkowania lub toksyczności. Metoda Stężenie sertraliny oznacza się metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją spektrometrem mas (LC‑MS/MS). Próbka surowicy jest najpierw poddawana przygotowaniu (ekstrakcja ciecz‑ciecz, filtracja), a następnie analizowana w warunkach kontrolowanych, co zapewnia wysoką czułość (dolna granica wykrywalności ≈ 0,5 ng/ml) i precyzję.
Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki wymagana jest krew żylna, surowica. Zaleca się pobranie próbki w następujących warunkach: Na czczo lub po co najmniej 2 godzinach od posiłku – jedzenie nie wpływa znacząco na poziom sertraliny, ale ułatwia standaryzację. W najbliższym czasie do przyjęcia dawki (najlepiej 12 ± 2 h po ostatnim podaniu), aby uzyskać poziom szczytowy lub podtrzymujący, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Unikanie jednoczesnego pobierania próbek do innych testów, które wymagają antykoagulantów wpływających na analizę (np. Interpretacja wyników Typowe zakresy terapeutyczne sertraliny w surowicy wynoszą 20‑55 ng/ml, chociaż wartości indywidualne mogą się różnić w zależności od wieku, masy ciała, współistniejących chorób i interakcji lekowych.
Wyniki należy interpretować w kontekście: Stężenie poniżej 20 ng/ml – możliwe niedostateczne dawkowanie, brak przyjmowania leku lub szybki metabolizm. Stężenie 20‑55 ng/ml – prawdopodobny zakres terapeutyczny, optymalny efekt kliniczny przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych. Stężenie powyżej 55 ng/ml – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym objawów serotoniny‑zespół, zaburzeń rytmu serca, senności, drżenia.