Cel badania Pomiar ilości serotoniny (5‑HT) w surowicy krwi uzyskanej z żyły. Serotonina działa zarówno jako neuroprzekaźnik, jak i hormon, wpływając na perystaltykę jelit, regulację ciśnienia krwi, agregację płytek oraz procesy poznawcze i emocjonalne. Wskazania kliniczne Objawy depresyjne, lękowe, zaburzenia snu, nadmierna pobudliwość lub drażliwość. Dolegliwości żołądkowo‑jelitowe: biegunka, zaparcia, dyskomfort przewodu pokarmowego.
Nieregularności układu sercowo‑naczyniowego: wahania ciśnienia, tachykardia, kołatanie serca. Monitorowanie lub diagnostyka rzadkich nowotworów neuroendokrynnych, np. Ocena wpływu leków podnoszących poziom serotoniny (SSRI, MAO‑inhibitory, tryptany) oraz kontrola terapii. Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu, gdzie często obserwuje się nieprawidłowości w szlaku serotoniny.
Metoda Próbka krwi żylnej pobierana jest w warunkach kontrolowanych, najczęściej rano po 8‑10‑godzinnym nocnym poście. Krew jest umieszczana w probówce z antykoagulantem (EDTA lub heparyną). Stężenie serotoniny wyznacza się jedną z dwóch metod: Test immunochemiczny (ELISA) – szybki, wysokiej czułości, odpowiedni do rutynowej diagnostyki.
Chromatografia cieczowa sprzężona z spektrometrią mas (LC‑MS/MS) – metoda złotego standardu, zapewniająca najwyższą specyficzność i precyzję, szczególnie przy podejrzeniu guzów neuroendokrynnych. Przygotowanie pacjenta Post trwający 8–10 h przed pobraniem krwi; zaleca się unikanie posiłków, które mogą podnieść poziom serotoniny.
Unikanie przez co najmniej 72 h produktów bogatych w serotoninę lub jej prekursory: ananasy, banany, kiwi, suszone owoce, czekolada, jajka, orzechy, migdały, tofu. Zaprzestanie przyjmowania leków wpływających na układ serotoninowy (np. SSRI, MAO‑inhibitory, tryptany) po konsultacji z lekarzem. Ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego i stresu w dniu pobrania.
Interpretacja wyników Poziom obniżony (poniżej ustalonego zakresu referencyjnego) może sugerować: Depresję, zaburzenia lękowe, bezsenność. Problemy z apetytem – brak łaknienia lub nadmierne objadanie się. Niektóre schorzenia neurologiczne i deficyty poznawcze. Poziom prawidłowy – wskazuje, że dysregulacja serotoniny nie jest przyczyną obserwowanych objawów.