Cel badania Serologia kiły – odczyn IgM ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał IgM specyficznych dla bakterii Treponema pallidum. Obecność tych immunoglobulin wskazuje na niedawno nabytą lub aktualnie trwającą infekcję, co jest szczególnie przydatne w diagnostyce wczesnych stadiów choroby (pierwotnej, wtórnej oraz wczesnej fazy utajonej). Wskazania kliniczne Ustalenie aktualnego zakażenia po potencjalnym narażeniu – np.
po kontakcie seksualnym, transfuzji lub ekspozycji matki w czasie ciąży. Objawy sugerujące wczesną kiłę: wrzód twardy, wysypka, gorączka, bóle mięśniowe, powiększenie węzłów chłonnych. Monitorowanie skuteczności leczenia – spadek poziomu IgM po rozpoczęciu terapii antybiotykowej. Badania przesiewowe w grupach podwyższonego ryzyka, w tym wśród kobiet w ciąży.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – wykluczenie zakażenia wrodzonego, które może wpływać na rozwój neurologiczny dziecka. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły – objętość 2‑5 ml. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA).
Próbka miesza się z przygotowanym antygenem treponemowym, a następnie wykrywa się wiązanie przeciwciał IgM przy użyciu znakowanego drugiego przeciwciała. Wynik podawany jest jako dodatni, ujemny lub nieokreślony w zależności od stosunku sygnału do wartości progowej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Nie jest konieczna podaż przed pobraniem krwi.
Należy jednak unikać pobierania próbki bezpośrednio po intensywnej antybiotykoterapii, ponieważ może to obniżyć poziom wykrywanych IgM i zafałszować wynik. Interpretacja wyników Wynik dodatni (IgM‑pozytywny) – sugeruje aktualną lub niedawną infekcję kiłą. Zaleca się potwierdzenie przy pomocy testów treponemowych (np. TPPA, FTA‑ABS) oraz testów nie‑treponemowych (VDRL, RPR) w celu określenia stadium choroby.
Wynik ujemny (IgM‑negatywny) – nie wyklucza kiły w późniejszych fazach, kiedy poziom IgM może już spaść poniżej progu detekcji. W takich sytuacjach wskazane jest wykonanie dodatkowych testów serologicznych. Wynik nieokreślony – wymaga powtórzenia badania po kilku tygodniach lub zastosowania alternatywnych metod diagnostycznych. Powiązania z diagnostyką zaburzeń neurorozwojowych Zakażenie T.