Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał klasy IgA, IgG oraz IgM skierowanych przeciwko patogenowi Francisella tularensis – czynnikowi etiologicznemu tularii. Wynik pozwala określić, czy doszło do niedawnej infekcji (IgM), czy zakażenie miało charakter przeszły lub przewlekły (IgG), a także ocenić odpowiedź immunologiczną na poziomie śluzowo‑nabłonkowym (IgA).
Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej lub przewlekłej tularii (objawy gorączkowe, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie mózgu). Monitorowanie przebiegu choroby oraz odpowiedzi na leczenie antybiotykowe. Ocena stanu immunologicznego u osób narażonych na kontakt z dziką fauną (myśliwi, pracownicy laboratoriów, hodowcy zwierząt).
Włączenie do diagnostyki różnicowej zaburzeń neurorozwojowych, w tym ASD, gdy istnieje podejrzenie, że zakażenie tularią mogło wpłynąć na rozwój układu nerwowego. Materiał biologiczny Krew żylna – 5 ml. Surowica – po odwirowaniu próbki, przechowywana w temperaturze 2‑8 °C (do 7 dni) lub zamrożona w –20 °C (do 6 miesięcy). Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna diety ani post.
Należy unikać podawania antybiotyków w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe, aby nie wpływały na wynik testu. W przypadku podejrzenia ostrej infekcji zaleca się pobranie próbki przed rozpoczęciem antybioterapii. Metoda Test oparty jest na technice immunoenzymatycznej (ELISA). Na powierzchni mikropłytki utrwalono antygeny F.
Surowica pacjenta jest dodawana do studzienek, a wiążące się przeciwciała klasy IgA, IgG i IgM są wykrywane przy użyciu enzymatycznie znakowanych przeciwciał wtórnych specyficznych dla poszczególnych klas immunoglobulin. Po dodaniu podsubstratu, intensywność reakcji barwnej (odczyt w spektrofotometrze przy 450 nm) jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce.
Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na niedawny kontakt z patogenem (zwykle w ciągu 1‑3 tygodni od zakażenia). IgG dodatnie – świadczy o przeszłym zakażeniu lub o trwałej odpowiedzi immunologicznej; poziom może utrzymywać się latami. IgA dodatnie – odzwierciedla odpowiedź śluzowo‑nabłonkową, istotną w infekcjach układu oddechowego i pokarmowego. Wzorzec IgM‑/IgG‑+ sugeruje przebyte zakażenie lub późną fazę choroby.