Cel badania Serodiagnostyka salmonelozy polega na oznaczeniu w surowicy przeciwciał klasy IgA, IgG i IgM skierowanych przeciwko antygenom bakterii z rodzaju Salmonella. Badanie umożliwia identyfikację aktualnego zakażenia (IgM), oceny przeszłej ekspozycji i ewentualnej odporności (IgG) oraz oceny odpowiedzi śluzówkowej (IgA).
Wynik ma znaczenie w diagnostyce ostrej infekcji, monitorowaniu przebiegu choroby oraz w ocenie czynników wywołujących zaburzenia immunologiczne, które mogą nasilać objawy zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ASD, PANS czy PANDAS. Wskazania kliniczne Objawy ostrej lub przewlekłej salmonellozy (gorączka, biegunka, bóle brzucha). Potrzeba potwierdzenia przebytego zakażenia w kontekście badań immunologicznych.
Ocena ryzyka powikłań immunologicznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Monitoring odpowiedzi immunologicznej po leczeniu antybiotykowym. Rozpoznanie przyczyn nasilenia objawów neuropsychiatrycznych po zakażeniu pokarmowym. Materiał biologiczny Krew żylna – surowica (2–5 ml). Metoda Badanie przeprowadza się metodą immunoenzymatycznego testu ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay). Na płytce mikrotiterowej utrwalone są antygeny Salmonella.
Po dodaniu surowicy, przeciwciała obecne w próbce wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany antyciało specyficzne dla ludzkich IgA, IgG lub IgM. Po reakcji enzymatycznej powstaje barwny produkt, którego intensywność (OD) jest mierzona spektrofotometrycznie i porównywana z wartościami kontrolnymi. Wynik podaje się jako dodatni, ujemny lub nieokreślony w zależności od przyjętych progów.
Interpretacja wyników IgM dodatni – wskazuje na niedawne lub aktualne zakażenie Salmonella (zwykle w ciągu ostatnich 2–4 tygodni). IgG dodatni – świadczy o przeszłej ekspozycji lub nabytej odporności; poziom może utrzymywać się miesiącami lub latami. IgA dodatni – odzwierciedla odpowiedź śluzówkową, co może być istotne przy infekcjach przewodu pokarmowego oraz w ocenie ryzyka reakcji autoimmunologicznych.
Wzorzec IgM‑/IgG‑/IgA‑ (wszystkie ujemne) – brak dowodów na aktualne lub przeszłe zakażenie. Wynik nieokreślony – wymaga powtórzenia badania po 1–2 tygodniach lub dodatkowych testów (np. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – badanie można wykonać w warunkach rutynowych. Nie jest konieczna 12‑godzinna post, jednak zaleca się unikanie intensywnej aktywności fizycznej oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych w dniu pobierania krwi, jeśli to możliwe.