Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na białka alergenu pochodzącego z selera (Api g 1, Api g 2, Api g 4). Dzięki temu można potwierdzić lub wykluczyć nadwrażliwość immunologiczną na seler. Wskazania kliniczne Objawy skórne (wysypka, pokrzywka, atopowe zapalenie skóry) po spożyciu lub kontakcie z selerem. Reakcje układu oddechowego (kaszel, świszczący oddech, astma) po wdychaniu pyłków selerowych.
Nietolerancja pokarmowa u małych dzieci, w tym dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których częstsze występują alergie pokarmowe. Planowanie diety eliminacyjnej lub ocena ryzyka reakcji anafilaktycznej przed wprowadzeniem selera do diety. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 4‑6 ml krwi żylnej, z której po wirowaniu uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych i nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego. Zaleca się, aby pacjent nie przyjmował leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych przez co najmniej 48 h przed pobraniem krwi, gdyż mogą one obniżać poziom wykrywanego IgE. Metoda Stężenie swoistych IgE określa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji, w której antygeny białkowe selera są przyłączone do podłoża testowego.
Próbka surowicy jest inkubowana z tym podłożem, a następnie wykrywa się wiązanie IgE przy pomocy znakowanego przeciwciała. Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych (kU/l). Interpretacja wyników Wartość – brak wykrywalnych przeciwciał, alergia na seler raczej wykluczona. 0,35 – 0,70 kU/l – wynik borderline; wymaga korelacji z objawami klinicznymi.
> 0,70 kU/l – podwyższony poziom swoistych IgE, wskazujący na nadwrażliwość alergiczną; stopień ryzyka reakcji powinien być oceniany indywidualnie. Warto pamiętać, że wynik dodatni nie zawsze oznacza wystąpienie objawów klinicznych – konieczna jest ocena w kontekście historii choroby i ewentualnych testów prowokacyjnych.
Alergen – seler Seler (Apium graveolens) zawiera kilka białek alergennych, z których najważniejsze to Api g 1 (profilina), Api g 2 (lipid transfer protein) oraz Api g 4 (profilina). Są one stabilne termicznie i mogą wywoływać reakcje alergiczne po spożyciu, gotowaniu oraz w kontakcie skórnym.