Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko białkom S1, S2 oraz N wirusa SARS‑CoV‑2. Obecność tych przeciwciał świadczy o przeszłym zakażeniu lub o wywołanej szczepionką odpowiedzi immunologicznej. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytego zakażenia COVID‑19 u osób, u których wynik PCR był negatywny lub nie jest dostępny. Ocena skuteczności immunizacji po podaniu szczepionki przeciw SARS‑CoV‑2.
W badaniach epidemiologicznych służących do określenia seroprewalencji w populacji. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – identyfikacja możliwego wywołania lub nasilenia objawów po infekcji wirusowej. Metoda Test przeprowadzany jest metodą immunoblotu (Polycheck) na bazie surowicy pobranej z żyły. Na membranie nitrocelulozowej rozmieszczone są antygeny S1, S2 oraz N.
Obecność specyficznych przeciwciał IgG w próbce powoduje ich wiązanie, które jest następnie wizualizowane przy użyciu znakowanego drugorzędowego przeciwciała i reakcji enzymatycznej. Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie wymaga się specjalnego przygotowania – nie jest konieczna poddługa (na czczo) ani odstawienie leków. Zaleca się pobranie 5 ml krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu, a następnie odwirowanie i uzyskanie surowicy.
Interpretacja wyników IgG‑pozytywne (S1, S2 i/lub N) – wskazuje na wcześniejsze zetknięcie z wirusem SARS‑CoV‑2 lub na skuteczną odpowiedź po szczepieniu. IgG‑negatywne – brak wykrywalnych przeciwciał; może oznaczać brak kontaktu z wirusem, zbyt wczesny moment pobrania (okno serologiczne) lub brak odpowiedzi immunologicznej po szczepionce. Wynik niejednoznaczny – wymaga powtórzenia badania lub dodatkowych testów (np.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych U osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi infekcje wirusowe mogą wywoływać lub nasilać objawy neuroinflammacyjne. Serologiczne potwierdzenie zakażenia SARS‑CoV‑2 umożliwia powiązanie objawów klinicznych z możliwym czynnikiem wyzwalającym i dostosowanie dalszej terapii.