Cel badania Test służy do oznaczenia specyficznych przeciwciał IgG przeciwko wirusowi różki (Rubella). Wynik pozwala określić, czy dana osoba posiada odporność nabyta po naturalnym zakażeniu lub po szczepieniu, a także ocenić ryzyko przeniesienia infekcji na płód. Wskazania kliniczne Kontrola odporności po szczepieniu przeciwko różce (ICD‑10: Z23). Ocena stanu immunologicznego przed planowaną ciążą lub w czasie ciąży (ICD‑10: O99.3).
Diagnostyka podejrzenia zakażenia różyczką u osób z objawami klinicznymi. Badanie w ramach oceny ryzyka infekcji w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, np. w przypadku podejrzenia związku z zespołem wrodzonej różyczki. Metoda Oznaczenie przeprowadza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA). Próbka surowicy pobrana z żyły jest poddawana reakcji z antygenem różyczki przyłączonym do podłoża testowego.
Powstający sygnał (kolorowy lub luminescencyjny) jest proporcjonalny do stężenia przeciwciał IgG w próbce. Interpretacja wyników IgG dodatni (≥10 IU/ml) – wskazuje na odporność nabyta, wynik może być efektem przebytej infekcji lub prawidłowego przebiegu szczepienia. IgG ujemny (<10 IU/ml) – brak wykrywalnych przeciwciał, osoba jest podatna na zakażenie i powinna rozważyć szczepienie (zwłaszcza przed ciążą).
IgG słabo dodatni (10‑15 IU/ml) – wynik graniczny; zaleca się powtórzenie testu lub dodatkowe badanie IgM oraz ocenę historii szczepień. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnej diety ani okresu postu. Należy unikać podawania preparatów immunoglobulinowych lub surowicowych w ciągu 4 tygodni przed pobraniem próbki, gdyż mogą one fałszować wynik. Próbka pobierana jest z żyły, a następnie odwirowuje się ją w celu uzyskania surowicy.
Materiał biologiczny Krew żylna – surowica (minimum 2 ml). Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Wrodzona różyczka może prowadzić do poważnych wad rozwojowych, w tym uszkodzenia układu nerwowego, ślepoty, upośledzenia słuchu i opóźnień rozwojowych. Dlatego ocena odporności przeciwko różyczce jest istotna w diagnostyce i profilaktyce zaburzeń neurorozwojowych u noworodków i małych dzieci.