Przejdź do treści

RPhl p 7 Tymotka łąkowa IgE swoiste

Cel badania Test RPhl p 7 Tymotka łąkowa IgE swoiste ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z trawy tymotki (Phleum pratense). Wynik pozwala określić, czy organizm pacjenta jest uczulony na ten konkretny alergen oraz oszacować intensywność reakcji alergicznej.

Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne, takie jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa, pokrzywka lub atopowe zapalenie skóry (ICD‑10 L91). Diagnostyka alergii u małych dzieci, u których trudno przeprowadzić testy skórne. Ocena przyczyn nasilenia objawów alergicznych w przebiegu zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, ADHD), gdy podejrzewa się wpływ stanu zapalnego na zachowanie i funkcje poznawcze.

Monitorowanie skuteczności immunoterapii alergenowej lub innych metod leczenia alergii. Metoda Do badania wykorzystuje się metodę immunoenzymatyczną (ELISA) lub technikę ImmunoCAP, w której surowica pobrana z żyły pacjenta jest inkubowana z białkiem RPhl p 7 – głównym alergenem timothy grass.

Powstałe kompleksy antygen‑przeciwciało są wykrywane przy pomocy znakowanego enzymatycznie przeciwciała, a intensywność sygnału jest przeliczana na jednostki kU/L, co odzwierciedla stężenie swoistych IgE. Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, niska prawdopodobność uczulenia. 0,35‑0,70 kU/L – wynik borderline; może wskazywać na wczesną fazę sensitizacji.

>0,70 kU/L – pozytywny wynik, potwierdzający sensitizację na alergen tymotki łąkowej; wyższe wartości korelują z większym ryzykiem objawów klinicznych. Wartości należy interpretować w kontekście objawów klinicznych oraz wyników innych testów alergologicznych (testy skórne, badania innych alergenów).

Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagane specjalne przygotowanie dietetyczne ani odstawienie leków przeciwalergicznych, chyba że lekarz zaleci ich odstawienie w celu zwiększenia czułości testu. Zaleca się, aby pacjent był w stanie spoczynku, a pobranie krwi odbyło się po minimum 8 godzinach od posiłku, aby uniknąć wpływu lipemii na wynik.